16 Δεκ, 2017


  Μετά την καθοριστική συμβολή της Shakira στην αντιμετώπιση του προβλήματος των προσφύγων, νομίζω ότι είμαστε έτοιμοι για το επόμενο μεγάλο βήμα: μια ογκώδη αντι-Ουγγρική διαδήλωση—κι αν δεν ενδώσουν στα αιτήματά μας, βομβαρδισμό της Βουδαπέστης με βόμβες ναπάλμ...

  Είναι απίθανη η κενολογία που εκτοξεύεται από κάθε πλευρά σχετικά με το θέμα των προσφύγων. Κι από δίπλα, πολλές ανούσιες “πρωτοβουλίες” για την επίλυση του θέματος. Κατ'αρχάς, τους τελευταίους μήνες έχουμε γίνει μάρτυρες της νέας μεγάλης μόδας των ΜΜΕ (μεγαλύτερης ακόμα κι απ'το μούσι των αντρών): την αφόρητα κουραστική χρήση των λέξεων “συγκλονιστικό” και “σοκ”. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά είχα την εντύπωση πως αυτές τις λέξεις τις χρησιμοποιούμε για πρωτόγνωρα απεχθείς καταστάσεις. Όμως, αγαπητοί νεοανθρωπιστές, δεν ειν'αλήθεια ότι οι πρόσφυγες υποφέρουν και πνίγονται εδώ και πολύ καιρό;;; Εκτός κι αν “σοκαριζόμαστε” γιατί το πράγμα έφτασε, όπως αναμενόταν, και στις Ελληνικές θάλασσες. Οπότε “σοκαριζόμαστε” γιατί είμασταν καλομαθημένοι και προσβάλλεται η αισθητική μας μήπως;;;.....Ας μη γελιόμαστε. Στην ιστορία της ανθρωπότητας, ή τουλάχιστον στην ιστορία του 20ου αιώνα, ΕΝΑ πράγμα ήταν πραγματικά συγκλονιστικό και σοκαριστικό: η βιομηχανία θανάτου των Γερμανικών στρατοπέδων συγκέντρωσης. Κι όχι για τα εκατομμύρια νεκρών: άλλωστε ανά τους αιώνες οι άνθρωποι έσφαζαν ο ένας τον άλλον κατά χιλιάδες. Όμως ποτέ δεν υπήρξε τέτοια σπουδή στον αφανισμό ανθρώπων σε σημείο που να διασώζονται εργοστασιακές αναφορές για το ότι ο ρυθμός εξόντωσης έπεσε τον χ μήνα και τα πράγματα θα πρέπει να “βελτιωθούν” τον επόμενο!!! Είναι αυτό που έκανε, δικαιολογημένα, τον Theodor Adorno να υποστηρίξει ότι δε μπορεί να υπάρξει ποίηση μετά το Άουσβιτς. Αυτό και μόνο. Και η κατάντια της ανθρωπότητας είναι ακριβώς το ότι τίποτε άλλο δεν είναι συγκλονιστικά πρωτόγνωρο. Αρκετά λοιπόν με την όψιμη κλάψα!

  Ίσως όμως αυτές οι υστερικές κορώνες να εξυπηρετούν την αφύπνιση των όποιων ακόμα κοιμισμένων απέναντι στο πραγματικό δράμα των προσφύγων. Αν είναι έτσι (είναι;...), καλώς. Σταματάω εδώ.

 

  Επειδή λοιπόν αποφασίσαμε ότι δικαίως σοκαριζόμαστε, τώρα πρέπει κάτι να κάνουμε. Και πραγματικά γίνονται πολλά. Πολλοί άνθρωποι σ'όλη την Ευρώπη, και δη στην Ελλάδα, αφιερώνουν χρόνο, χώρο, ενέργεια και χρήμα για ν'ανακουφίσουν αυτούς τους ανθρώπους από τη δυστυχία τους. Ίσως όσοι βοηθούν δεν είναι αρκετοί. Και ίσως ούτε κι'αυτά που γίνονται να είναι αρκετά. Υπάρχουν λοιπόν κι άλλα περιθώρια. ΕΝΑ όμως πράγμα δεν μπορεί, κι ούτε πρόκειται, ν'αντιμετωπιστεί απλά με την εθελοντική βοήθεια: η διαρκής προσφυγική ροή. Και πράγματι, όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα αυτής της διάστασης. Γι'αυτό, άραγε, τι μπορεί να γίνει;

 

  Εδώ είναι ακριβώς που αναδεικνύεται το μέγεθος της υποκρισίας—τόσης που, μπροστά της, η εικόνα της ασπροντυμένης Παρθένου Shakira να τραγουδά για τους πρόσφυγες φαντάζει ως η πιο ουσιαστική συμβολή! Διότι, μπροστά στη ατέλειωτη προσφυγική ροή, όλοι μα όλοι λένε ένα εκ των εξής δύο πραγμάτων: είτε ότι δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες όλων των προσφύγων, είτε ότι δεν θέλουν να καλύψουν τις ανάγκες ουδενός εξ αυτών. Και το αποτέλεσμα είναι μια ατέλειωτη συζήτηση σχετικά με το “ποιος θα πάρει τον παππά”!!! Η συζήτηση αυτή είναι, δε, τόσο...”ανιδιοτελής” που με αστραπιαία ταχύτητα περνάμε απ'το “ποιος μπορεί να βάλει τιμή σε μια αγκαλιά και μια κουβέρτα;” στο “ε, πάρτε κι εσείς κανέναν γιατί θα πήξουμε”! Και το ερώτημα παραμένει: τι θα γίνει με τα ατέλειωτα πλήθη των προσφύγων που δε λένε να σταματήσουν;

 

  Η αλήθεια είναι δυσάρεστη όσο κι αναπόδραστη: ανθρωπισμός με το ζόρι ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ. Όπως επίσης δε μπορείς να επιβάλεις σ'ένα κυρίαρχο κράτος το αν και πόσο θα βοηθήσει σε κάτι, ειδικά όταν κι εσύ θέτεις όρια δυνατοτήτων. Μιλάνε όλοι για το τείχος της Ουγγαρίας. Με το δικό μας στον Έβρο τι γίνεται; Α, τώρα θυμήθηκα: σύμφωνα με κυβερνητική πηγή, αν το τείχος αυτό πέσει η κατάσταση θα γίνει δραματική στη χώρα μας. Θα πει κάποιος ότι ήδη έχουμε καλύψει το μερίδιό μας (αλήθεια, έχει ο ανθρωπισμός “μερίδια”;...), ενώ χώρες όπως η Ουγγαρία ούτε καν. Ποιες όμως είναι οι δυνατότητες της Ουγγαρίας; Αλλά και της Γερμανίας, της Αυστρίας, ή της Σουηδίας, που δε μπορούν να εξυπηρετούν τις συγκεκριμένες ανάγκες επ'άπειρον; Σε κάθε περίπτωση, πάντως, στην εποχή της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας (τρομάρα μου!), εγώ μπορώ να βοηθήσω πολύ, ο άλλος λίγο, κι ο τρίτος καθόλου, γιατί ΕΤΣΙ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ! Κι ΕΥΤΥΧΩΣ που είναι έτσι τα πράγματα!!! Από κει και πέρα, αν νομίζει κάποιος ότι οι Ούγγροι δε φέρονται σωστά, ας μην τους ξανακάνει παρέα!...Λες και αν μοιραστούν το υπάρχον κομμάτι της ευθύνης τα μέλη της Ευρώπης (των...”φίλων” μας, μην το ξεχνάμε!) που κωφεύουν, δε θα προκύψουν νέες αφόρητες ανάγκες αύριο κιόλας!

 

  Και το ερώτημα παραμένει. Κι η εξευτελιστική κουβέντα για το ποιος θα πάρει τον (ατέλειωτο) παππά συνεχίζεται. Και δώστου να “διεκδικούμε” τη.....δημιουργία hot spots στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας!!! Και για την “ταμπακιέρα” τίποτα. ΤΙΠΟΤΑ!!! Την καθαρή άποψη για το τι φταίει, και άρα για το τι πρέπει να ξεκινήσει ή να σταματήσει, μόνο 2 ξεστόμισαν: το ΚΚΕ κι ο Ερντογάν. Και τι χαΐρι είδαν; "Εμμονικοί δεινόσαυροι" οι μεν, "θρασύς" ο δε!!! Ελάτε όμως όλοι να πούμε την αλήθεια: αν δεν εκλείψουν οι λόγοι που ξεριζώνουν εκατομμύρια απ'τα σπίτια τους, θα συνεχίσουν νά'ρχονται, και δε θα χωρέσουν στην Ευρώπη, είτε λόγω αναλγησίας (δικαίωμα του καθενός), είτε λόγω αδυναμίας.

 

  Τα κακά χτυπιούνται στη ρίζα τους. Και ποια είναι η ρίζα; Αυτά στο Δεύτερο Μέρος.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΣΑΝ ΣΚΕΨΗ

  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3