16 Δεκ, 2017


Πολλοί από σας αντιπαθείτε τον Άδωνι Γεωργιάδη επειδή η αρχαιολατρεία και πατριδολατρεία του...βρωμάνε φασισμό (για να χρησιμοποιήσω την έκφραση που αναδύθηκε εσχάτως για τις παρελάσεις στη μνήμη της εποποιίας του '40).

Ο συγκεκριμένος άνθρωπος αναδίδει ακροδεξιά μισαλλοδοξία. Σ'αυτό συμφωνούμε. Βέβαια, είμαι σίγουρος ότι, για κάποιους από σας, ΚΑΘΕ άνθρωπος που θα τολμήσει να “ξεστομίσει” φιλοπατριωτικά (ή φιλοθρησκευτικά) σχόλια ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΕΙΔΟΥΣ θα “βρωμάει φασισμό”. Σας καταλαβαίνω όμως. Μάλιστα, ξέρω και τι θα λέτε για να στηρίξετε τη θέση σας: ότι στους Γεωργιάδηδες αυτού του κόσμου εκείνο που σας ενοχλεί είναι η πατριδοΚΑΠΗΛΕΙΑ, κι όχι ο πατριωτισμός. Ε, μαντέψτε λοιπόν! Ακόμα και ο Άδωνις κατάλαβε το λάθος του, και είπε ν'ακολουθήσει το ρεύμα της εποχής: τον πολιτικό ρεαλισμό. Και για να στηρίξει τη θέση του χρησιμοποίησε, κατά τη διάρκεια μιας από τις...σπανιότατες τηλεοπτικές του εμφανίσεις, το περίφημο ιστορικό επεισόδιο που διασώθηκε στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία ως “Ο Διάλογος Αθηναίων και Μηλίων”.

Ιστορικό υπόβαθρο

Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, το 416 π.Χ., κι ενώ βρισκόταν σε ισχύ η Νικίειος Ειρήνη μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης, οι Αθηναίοι αποφάσισαν να λύσουν μια και καλή το “πρόβλημα” της ουδέτερης Μήλου (την οποία, όπως θα καταλάβατε, πολύ ορέγονταν...), κι αφού κατέπλευσαν με ναυτικό και πεζικό, επέδωσαν ένα τελεσίγραφο: ή οι Μήλιοι θα γίνονταν μέλη της Δήλιας Συμμαχίας (της, εκείνη την εποχή, “δημοκρατικής” σατραπείας των Αθηνών) καταβάλλοντας παράλληλα και φόρο υποτέλειας (!) ή η Μήλος θα γινόταν “μπίλιες”. Ο “Διάλογος”, ο οποίος σώζεται από τον Θουκυδίδη, περιλαμβάνει τα επιχειρήματα των απεσταλμένων των δύο πλευρών. Για να μην αγωνιάτε, να σας πω ότι τα επιχειρήματα και των δύο πλευρών (ναι, ναι, και οι Αθηναίοι χρησιμοποίησαν επιχειρήματα!) έπεσαν στο κενό, και, όπως μπορείτε να φανταστείτε, η Μήλος παρεδόθη στο πυρ το εξώτερον. Ποιος όμως ήταν ο γενικός τόνος των επιχειρημάτων;

 

Η βασική επιχειρηματολογία

Η παράγραφος αυτή θα είναι πολύ μικρότερη απ'ότι ίσως φαντάζεστε. Δε σκοπεύω να κουράσω με όλες τις λεπτομέρειες, ειδικά απ'τη στιγμή που υπάρχει η υπέροχη “Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου” του Θουκυδίδη—στην οποία σας παραπέμπω, και την οποία σας ξορκίζω να διαβάσετε, αν μη τι άλλο για να πειστείτε ότι ορισμένα πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ. Σημασία έχει η βασική θέση των δύο πλευρών. Έτσι, οι Μήλιοι χρησιμοποιούν μια σειρά από επιχειρήματα που κινούνται στη σφαίρα της ηθικής, της ιερότητας, του δικαιώματος στην ανεξαρτησία και την ουδετερότητα, αλλά και της γενναιότητας και της αξιοπρέπειας. Και οι Αθηναίοι; ΚΑΙ ΜΟΝΟ αυτή η παράθεση θα αρκούσε για να συνοψίσει τα λόγια τους: ‹‹Οι ισχυροί κάνουν αυτό που μπορούν και οι αδύναμοι υφίστανται αυτά που πρέπει.››!!! Κι από κει και πέρα, επιχειρήματα που κινούνται στο ίδιο πνεύμα: η αυτοσυντήρηση υπερισχύει της τιμής, η ελπίδα είναι παράλογη όταν οι πιθανότητες είναι μηδενικές, το δίκαιο του ισχυρού είναι κομμάτι της φυσικής τάξης των πραγμάτων. Με άλλα λόγια, ένας ανατριχιαστικός ύμνος στον κυνισμό της ισχύος και την αναλγησία του ισχυρού.

Ο "νέος" Άδωνις 

Ο Άδωνις, λοιπόν (και για να μην ξεχνιόμαστε: ο Άδωνις, του ΑΔΩΝΙΔΟΣ), χρησιμοποίησε, με το γνωστό του χαιρέκακο και αυτάρεσκο γέλιο, το ιστορικό αυτό συμβάν για να υποστηρίξει το μάταιον, γελοίον, επικίνδυνον και αφύσικον της όποιας προσπάθειας αντίστασης από πλευράς του Αλέξη Π.Ι. (Προ Ιουλίου) έναντι των πανίσχυρων (αλλά συμμάχων και φίλων μας, έτσι;...) Ευρωπαίων!!! Όχι, δεν κάνω λάθος, ο Άδωνις το είπε. Ναι, ναι, αυτός, ο “θα μας πάρουν και την Ακρόπολη”, ο τύπος που ονόμασε το αγοράκι του Περσέα (το έρμο!...), ο τύπος που μιλάει ακόμα για “ριψάσπιδες”, ο τύπος που ονομάζει τη μπακαλοεκπομπή του “Ελλήνων Έγερσις”, ο τύπος που πουλάει τσιρίζοντας βιβλία για τη δόξα και τη γενναιότητα των αρχαίων ημών προγόνων. Είναι αυτός ο απίστευτος τύπος που εγκάλεσε την Ελληνική Κυβέρνηση επειδή βλακωδώς αντιστάθηκε (όπως φαντάζομαι και κάποιοι άλλοι στο Μαραθώνα, τα Δερβενάκια και την Κορυτσά–αλλά με απείρως μεγαλύτερη συνέπεια απ'τον γλυκύτατο κωλοτούμπα μας Άλεξ) στον ισχυρό, όπως οι πανύβλακες οι Μήλιοι–οι οποίοι, ξέχασα να σας πω, απέρριψαν το τελεσίγραφο των Αθηναίων και πολέμησαν μέχρις εσχάτων!!!

 

Επιμύθιο

Αλήθεια, φίλοι και φίλες, τώρα που ο Άδωνις σας έκανε το χατήρι, και έγινε, έστω και προσωρινά, πιο...ρεαλιστής, για ποιον λόγο “αγαπάτε να τον μισείτε” περισσότερο; Για τα “πριν” ή για τα...“νέα”; Και πόσο πιο φασίστας είναι από σας που ακόμα θέλετε όπως κι αυτός, ως ένας απλός, καθημερινός, φοβισμένος ανθρωπάκος, το ευρώ ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ;;; (Τώρα που το θυμήθηκα: τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς στον αγωνιστή της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, το Σταύρακα...)

Ίσως τελικά είμαι ανόητος κι εμμονικός, γιατί όμως δεν μπορώ να βγάλω απ'το μυαλό μου τον υπέροχο Θύμιο Καρακατσάνη στο “Φον Δημητράκη”;.....

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΣΑΝ ΣΚΕΨΗ

  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3