16 Δεκ, 2017


Η 23η Ιουνίου 2016, η μέρα του Brexit, δεν θα περάσει στην Ιστορία: είναι ήδη Ιστορία! Και είναι μια υπέροχη μέρα! Μια μέρα που, όπως σωστά ειπώθηκε, ανήκει στους απλούς ανθρώπους. Όπως θα έπρεπε πάντα ν'ανήκει στους απλούς ανθρώπους η χάραξη του μέλλοντος της πατρίδας τους, δηλαδή, στο τέλος-τέλος της ημέρας, της ζωής και του σπιτικού τους.

Μην περιμένετε, όμως, επειδή όλοι επικαλούνται μ'ευκολία το καλό του λαού, να θέλουν και όλοι να τον αφήσουν να κυβερνήσει και να διαφεντεύσει αυτός τις τύχες του. Θεός φυλάξει! Οι τύραννοι κι οι εκμεταλλευτές, μαζί με τις ορντινάντσες τους, θα κάνουν ό,τι μπορούν για να τον εκφοβίσουν, να τον εκβιάσουν, ακόμα και να τον τιμωρήσουν αν θελήσει να πάρει τις τύχες του στα χέρια του. Δεν έχουν μάθει όμως, ακόμα και μετά από τόσους αιώνες, ότι αυτά δεν περνάνε στους Άγγλους, τους Πάντα Αδούλωτους―στην πραγματικότητα, το τελευταίο Αδούλωτο Έθνος σ'αυτόν τον παρηκμασμένο πλανήτη!....Σήμερα θα δούμε μαζί, ξεκινώντας λίγο πριν απ'το Βρετανικό δημοψήφισμα αλλά επικεντρώνοντας κατά βάση στο “μετά”, πώς το ηχηρό χαστούκι που έφαγαν οι αιωνίως μετεξεταστέοι στην Ιστορία έβγαλε στην επιφάνεια όλη τη δολιότητά τους, κι ευελπιστώ πως έτσι θα βρούμε όλοι μαζί το θάρρος (γιατί χρειάζεται θάρρος!) να σπάσουμε τις αλυσίδες (όχι όποιοι κι όποιοι: εμείς οι Έλληνες!) και να ξανακερδίσουμε τη χώρα μας.

Για τα όσα προηγήθηκαν του δημοψηφίσματος δεν έχω να πω πάρα πολλά. Φαντάζομαι θ'αντιληφθήκατε κι εσείς την φανατισμένη προπαγάνδα που ξεχυνόταν από διάφορα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα και το εξωτερικό υπέρ της παραμονής. Και θα μπορούσε να πει κανείς ότι όπως, για παράδειγμα, εγώ επιχειρηματολογούσα υπέρ της εξόδου, έτσι και κάποιοι άλλοι ένιωθαν την ανάγκη κι έχουν το δικαίωμα να υποστηρίξουν με θέρμη τη δικιά τους, αντίθετη επιχειρηματολογία. Όταν όμως βλέπεις τέτοια πρεμούρα από ένα κατεξοχήν συστημικό Ελληνικό κανάλι όπως είναι το MEGA, και δη τον “υπέροχο” και “συμπαθέστατο” Γιάννη Πρετεντέρη, αρχίζεις να υποψιάζεσαι ότι εξ ορισμού κάτι δεν πάει καθόλου καλά!...Την ίδια στιγμή, όμως, άρχισαν κι οι πιο επικίνδυνες πιέσεις στο Βρετανικό λαό, μεταξύ άλλων απ'τη Μέρκελ και τον Ομπάμα, οι οποίοι κυριολεκτικά κούνησαν το δάχτυλο στην Αγγλία, απειλώντας την ότι πιθανή έξοδος απ'την Ε.Ε. θα την έφερνε χαμηλά στις οικονομικές τους επιλογές....Την απείλησαν....Ναι....Μα καλά (και με το συμπάθιο δηλαδή), ΕΙΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΑΣ;;; ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΜΙΛΑΤΕ;;;; Η πρώην αποικία κι ο αιώνιος καρπαζοεισπράκτορας στο πεδίο της μάχης απείλησαν την ΑΓΓΛΙΑ;;;; Και καλά, ας πούμε ότι “τα έχασαν” στιγμιαία κι είπαν τη βλακεία τους. Βλέπετε, όμως, ότι υπήρξε ξεκάθαρη προσπάθεια εκβιασμού της καθολικής λαϊκής ψήφου με όπλο το φόβο και τη σαφή απειλή ότι θα τιμωρηθεί ένας λαός αν δεν κάνει το χατηράκι του παγκόσμιου Διευθυντηρίου. Τα θυμόσασταν αυτά τα προεόρτια, αγαπητοί αναγνώστες; ΌΧΙ; Ε, να σας θυμίσω τότε και τι ακολούθησε!

Κατ'αρχάς, είναι όντως εύστοχο το σχόλιο ότι η Αγγλία (όπως κι όλος ο πλανήτης) έπεσε να κοιμηθεί με το “ΝΑΙ” νικητή, και ξύπνησε μ'ένα 52% “ΟΧΙ”. Το ίδιο συνέβη και σε μένα (μόνο που εμένα το ξύπνημά μου ήταν απλά υπέροχο!). Το πολύ ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι οι....“κακόμοιροι” οι δημοσκόποι, σε Ελλάδα κι εξωτερικό, έκαναν και πάλι λάθος! Και κοιτάξτε να δείτε, τώρα, διαβολικές “συμπτώσεις”: στην καταταλαιπωρημένη Ευρώπη μας, τον τελευταίο ενάμιση χρόνο οι δημοσκόποι όλο κάνουν....“λάθος” όταν εκτιμούν τις πιθανότητες επιτυχίας όσων κινήσεων, δράσεων ή φορέων απέχουν έστω κι ελάχιστα απ'τις θέσεις του κατεστημένου. “Λάθος” για το ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Γενάρη του '15, “λάθος” για το “ΟΧΙ” στο Ελληνικό δημοψήφισμα του περασμένου Ιουλίου, “λάθος” για το ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του '15 (για να μη βγάζετε λάθος συμπεράσματα, εγώ προσωπικά απ'τον Αύγουστο του '15 και μετά δε θέλω να βλέπω τον Τσίπρα και το ΣΥΡΙΖΑ στα μάτια μου!), “λάθος” και για το “ΟΧΙ” στο Βρετανικό δημοψήφισμα (μήπως γι'αυτό χαρακτηρίστηκε “αποτέλεσμα-σοκ”;...)!!!!! Όσες φορές, δε, ερωτήθησαν γι'αυτές τις....αστοχίες, άρχιζαν ν'αραδιάζουν συγκεχυμένες επιστημονικοφανείς θεωρίες που θα έπρεπε να έχεις 50 πτυχία για να τις καταλάβεις―και χωρίς τελικά να λένε τίποτα επί της ουσίας. Τελικά, βρε παιδί μου, δύσκολη η δουλειά του δημοσκόπου όπως φαίνεται! Αν και νομίζω ότι θ'αρχίσετε να συμφωνείτε μαζί μου πως (πάλι όπως φαίνεται!) δύσκολη είναι κάθε εντεταλμένη υπηρεσία!!!...

Και ήρθε η 24η Ιουνίου. Και το “ΟΧΙ” αναδείχθηκε κι επισήμως νικητής. Και μαζί του ήρθε το άγριο “σκύλιασμα”! Ας ξεκινήσουμε, όμως, με “ελαφρά μουσική”. Έτσι, η Φώφη Γεννηματά ανέφερε ότι χάθηκε μια μάχη, αλλά όχι κι ο πόλεμος. Εντάξει, αυτό το σχόλιο μπορώ να το καταλάβω: αν για τους οπαδούς της Ευρωπαϊκής ενοποίησης η έξοδος της Αγγλίας ήταν μια ήττα, μπορούν να συνεχίσουν να ελπίζουν ότι αυτή η ήττα δε θα έχει και συνέχεια κι ότι η προσπάθεια για την ενοποίηση εν τέλει θα ευοδωθεί. Στην ίδια λογική μπορώ να κατατάξω και το το σχόλιο του ΥΠ.ΕΞ., Νίκου Κοτζιά, που αναφέρθηκε με ανησυχία στις τάσεις “κατακερματισμού”. Ακολουθεί το σχόλιο του Γιώργου Κουμουτσάκου ότι η ελπίδα διαψεύστηκε. Καλά, βρε Γιώργη, μη βάλεις και τα κλάματα κιόλας! Εντάξει, κι εσύ ως οπαδός της ενοποίησης ήλπιζες ότι αυτό το ηχηρό χαστούκι θα απεφεύγετο, αλλά, εδώ που τα λέμε, μπορείτε να συνεχίσετε οι υπόλοιποι, όπως αφήνει να εννοηθεί κι η Φώφη. Και, φυσικά, απ'αυτή την πρώτη ανθολογία δε θα μπορούσε να λείπει και το ΠΟΤΑΜΙ, που αφού πρώτα ανεφώνησε: «Ηττηθήκαμε!» (εντάξει, παιδιά, είμαι σίγουρος πως χάρη στη μεγάλη σας δύναμη κι επιρροή θα τα καταφέρετε καλύτερα την επόμενη φορά!), στη συνέχεια ανέφερε πως «η χώρα του Σαίξπηρ, του Ντίκενς, του Σέλλεϋ, του Κίπλινγκ, η χώρα της οποίας η γλώσσα είναι ο παγκόσμιος κόμβος επικοινωνίας, η χώρα που υιοθέτησε και υπερασπίστηκε παγκόσμιες αξίες, αυτή η χώρα δεν μπορεί να αλλάξει πορεία κατά 180 μοίρες». Πάρα πολύ ωραία τα λες κι εσύ, Σταύρο μου, και οι συν αυτώ, και μάλιστα κι εγώ, ως μέγας Αγγλόφιλος και γνώστης της ιστορίας του Αγγλικού πολιτισμού, θα μπορούσα να συμπληρώσω κι άλλα πεντακόσια τέτοια. Τι σχέση όμως έχουν αυτά τα επιτεύγματα αιώνων με το αν θέλει να μείνει η Αγγλία η όχι σε μια ύπαρξης ολίγων δεκαετιών Ευρωπαϊκή Ένωση; Μήπως όταν τα δημιούργησε ανήκε σε κάποιαν τέτοια και δεν το θυμάμαι; Και τώρα που φεύγει απ'αυτήν θέλετε μήπως να μας πείτε ότι δε θα μπορέσει να τα επαναλάβει; Σοβαρά μιλάτε;;;; Βρε παιδιά, μήπως τελικά θέλατε να κάνετε επίδειξη γνώσεων και μας αραδιάσατε πέντε ονόματα για να μας παραστήσετε και τους συγκινημένους κουλτουριάρηδες;....Ε, μ'αυτά και μ'αυτά, κάπου δω σταματάει η δακρύβρεχτη έκφραση της θλίψης, κι ανοίγει το κουτί με τα ψέματα, τις κουταμάρες, και εν γένει όλα τα όπλα της φασιστοδημοκρατίας.

Οι δηλώσεις Τσίπρα (ωραίο αστείο!), Γεννηματά και Ρέντσι, ελάχιστα μετά την οριστικοποίηση του αποτελέσματος, ότι η Ευρώπη είναι το κοινό μας σπίτι, και δε μπορούμε να το εγκαταλείψουμε, κι απλά χρειάζεται μια ανακαίνιση...μπλα-μπλα-μπλα κάλλιστα θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στη λίστα με τα δακρύβρεχτα―και τα ανιστόρητα, όπως η απίθανη δήλωση-κλάψα του Ρέντσι ότι «ο κόσμος χρειάζεται τη φαντασία, το θάρρος, τον πολιτισμό, τις αξίες [...] της Ευρώπης», λες και πριν την Ε.Ε. δεν ήταν τα διάφορα κράτη (και φυσικά κι η Αγγλία) κράτη της Ευρώπης και δεν τα είχαν ολ'αυτά!!! Όμως, μετά, το πράγμα αρχίζει να σκοτεινιάζει επικίνδυνα. Διότι, μαζί μ'αυτά, υπάρχει η σαφής και ξεκάθαρη εκτίμηση-προειδοποίηση ότι όποιος φεύγει απ'την Ε.Ε. είναι χαμένος!!!....ΧΑΜΕΝΟΣ;;;;.....Κατ'αρχάς, τόσα χρόνια που δεν υπήρχε η Ε.Ε. είμασταν όλοι χαμένοι, σαν τα καρυδότσουφλα στο κύμα; «Α, όχι, τώρα είναι διαφορετικά», θα σου πουν, αγαπητέ αναγνώστη, «γιατί βρισκόμαστε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης»―και όντως υπήρξαν τέτοιες αναφορές με αφορμή το Βρετανικό δημοψήφισμα. Μα αλήθεια, ακόμα και σ'αυτή την εποχή της παγκοσμιοποίησης, οι χώρες που αυτή τη στιγμή δεν ανήκουν στην Ε.Ε. είναι χαμένες; Χαμένη κι η Νορβηγία; Χαμένη κι η Ισλανδία; Χαμένες κι οι Η.Π.Α. κι ο Καναδάς, η Κίνα, η Ιαπωνία, η Ρωσία, η Αυστραλία κι η Νέα Ζηλανδία, και δεκάδες άλλες χώρες στον κόσμο; Ή μήπως τα προβλήματα που έχουν οι πιο φτωχές απ'αυτές οφείλονται στο ότι δεν έχουν μια Ε.Ε. να τις....“προστατεύει”―με ανεργία, ανέχεια, χρέη, περικοπές κι απολύσεις;;;...Μιλάτε για την παγκοσμιοποίηση λες και είναι κάτι που πρέπει (και θα πρέπει!) να εξωθεί τα κράτη σε οικονομικές συμμαχίες, γιατί.....ΤΙ; Μήπως θέλετε εμμέσως να πείτε: «Γιατί έτσι η Ε.Ε. δε θα μπορεί να τους επιβάλλει εμπάργκο όποτε της καπνίσει», ενώ ταυτόχρονα, λέω εγώ, θα τα εμποδίζει να συνάπτουν εμπορικές συμφωνίες μ'όποιον γουστάρουν;;; Μήπως, δηλαδή, η Ε.Ε. είναι μια διεθνής ένωση μαφιόζων νταβατζήδων που πουλάει στους αυτόνομους προστασία απ'την ίδια; Λέω, ΜΗΠΩΣ!.....Και παρεμπιπτόντως, μη σας ξανακούσω από δω και στο εξής εσάς τους ίδιους να πουλάτε την ίδια στιγμή ευαισθησία σε ανώδυνα ντοκιμαντεράκια για τις....βλαβερές συνέπειες της παγκοσμιοποίησης (ναι, ντε, αυτής τις ίδιας!) στη διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας των νησιών Βανουάτου!

Ας περάσουμε τώρα στις αιτίες που προβλήθηκαν. Μια απ'τις πρώτες έννοιες που χρησιμοποιήθηκαν, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, για να....“εξηγήσουν” το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι ο λαϊκισμός. Ενδεικτικά θ'αναφέρω την ανακοίνωση του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, όπου αναφέρεται ότι οι λαϊκιστές “κατέκτησαν” την Αγγλία και την Ουαλία. Αυτή η εκτενής χρήση δεν είναι καθόλου περίεργη, βέβαια, αφού ο λαϊκισμός χρησιμοποιείται αφειδώς από κυριολεκτικά ΟΛΟΥΣ στη σύγχρονη πολιτική επιχειρηματολογία, καθώς το να χαρακτηρίζεις ψεύτη τον αντίπαλό σου παραμένει διαχρονικά ένα απ'τα ισχυρότερα επικοινωνιακά (κι όχι μόνο) όπλα. Και γιατί αυτό επιτυγχάνεται με αναφορές στο λαϊκισμό; Διότι, κατά βάση, ο λαϊκισμός είναι η χρησιμοποίηση είτε ενός μόνο κομματιού της αλήθειας που αφορά τα ελκυστικά πλεονεκτήματα μιας κατάστασης, είτε ανεδαφικών ελκυστικών υποσχέσεων για το μέλλον εάν ακολουθηθεί ένας συγκεκριμένος δρόμος. Μ'άλλα λόγια, οι λαϊκιστές (για να τους χαρακτηρίσει κάποιος “λαϊκιστές”) θα πρέπει αξιωματικά να θεωρούν ότι ο λαός διαθέτει δύο ακαταμάχητα χαρακτηριστικά: φιληδονία και βλακεία. Και το χειρότερο: αν ο λαός πειστεί από τα λαϊκίστικα επιχειρήματα, τότε οι επικριτές του λαϊκισμού θα πρέπει συνεπαγωγικά να ισχυριστούν ότι ο εν λόγω λαός είναι, κατά βάση, φιλήδονος και βλάκας! Εγώ, λοιπόν, τώρα ερωτώ: αν οι λαϊκιστές υποβαθμίζουν την πολιτική συζήτηση κι υποτιμούν το εκλογικό σώμα θεωρώντας το ως ένα συνονθύλευμα φιλήδονων κι ηλιθίων, εσείς οι....σοβαροί δεν κάνετε, στην καλύτερη για σας περίπτωση, ακριβώς το ίδιο;;; Στην ίδια ανακοίνωση του ΠΟΤΑΜΙΟΥ αναφέρεται ότι πρέπει να υπάρξει σύγκρουση με τον ελιτισμό! Μα υπάρχουν μεγαλύτεροι ελιτιστές από σας και τους ομοίους σας, που θεωρείτε ουσιαστικά τα εκατομμύρια που ψήφισαν “ΟΧΙ” και τους ομοϊδεάτες τους σ'όλη την Ευρώπη ηλίθιους που πιάστηκαν κορόιδο;;; Δεν είστε εσείς του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, στην καλύτερη περίπτωση, όχι μόνο το ίδιο λαϊκιστές, αλλά κι εξόχως υποκριτές, όταν γεμίζετε τους λαούς με φόβο για το τι θα γίνει αν φύγουν απ'την Ε.Ε. (εκμεταλλευόμενοι, επομένως, κι εσείς τα ζωώδη ένστικτα του ανθρωπίνου είδους) και ταυτόχρονα έχετε το μέγα θράσος να εκτιμάτε στην ανακοίνωσή σας ότι οι λαϊκιστές νίκησαν με όπλο το.....φόβο;;;; Τέλος, παραδέχεστε ότι σας αξίζει να θεωρείστε, και “με τη βούλα” πλέον, ορντινάντσες του Σόιμπλε, ο οποίος ανέφερε ότι το Βρετανικό δημοψήφισμα έδειξε πως, τελικά, θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στην Ευρώπη (εκεί ομολογώ άρχισε να κρυφοχαράζει μέσα μου η ελπίδα ότι ίσως, επιτέλους, κάνει και λίγη αυτοκριτική) που.......δεν κατανοούν τι ακριβώς κάνουμε (βγάζοντας, εν τέλει, το.....ελπιδοφόρο συμπέρασμα ότι πρέπει να υπάρξει προσήλωση στη λιτότητα, περισσότερος έλεγχος, και “τιμωρίες”!);;;;;

Ίσως, όμως, τελικά να μην είναι ο λαϊκισμός που επικράτησε, αλλά (ωιμέ!) η ακροδεξιά! Όπως θα καταλάβατε, πρόκειται για τον άλλο, μεγάλο, in αφορισμό της εποχής μας―τέτοιο που αν στο Ελλ. Κοινοβούλιο ψηφίσεις οποιοδήποτε νομοσχέδιο που τυχαίνει να υποστηρίζει κι η Χρυσή Αυγή, είσαι για φτύσιμο! Η Χρυσή Αυγή, βέβαια, είναι ακροδεξιό κόμμα. 'Οπως και ειν'αλήθεια ότι πολλά ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη χαιρέτησαν την απόφαση του Αγγλικού λαού, κι άφησαν να εννοηθεί ότι προσβλέπουν σε μια ανάλογη εξέλιξη και στις χώρες τους. Ο λόγος ειν'απλός: η ακροδεξιά ιδεολογία παραδοσιακά εμπεριέχει αφηγήματα εθνικής υπερηφάνιας, πατριωτισμού, και ανεξαρτησίας. Όπως όμως υπονοώ και παραπάνω, αλλά και σ'άλλα άρθρα μου, αυτό δε σημαίνει σε κανένα εναλλακτικό σύμπαν ότι όποιος υποστηρίζει μια κοινή θέση είναι αυτομάτως και ακροδεξιός! Πρόκειται για ένα εντελώς παράδοξο και, εν τέλει, δόλιο λογικό άλμα, το οποίο ως μοναδική λογική συνεπαγωγή του έχει τη διαπίστωση ότι το εκλογικό σώμα ανά την Ευρώπη μετακινείται με αυξανόμενους ρυθμούς προς τα ακροδεξιά. Αν όμως αυτό ειν'αλήθεια (και μάλλον είναι), ο λόγος δεν είναι ότι δεκάδες χιλιάδες απλοί Ευρωπαίοι άρχισαν να γίνονται νοσταλγοί του Τρίτου Ράιχ! Ο λόγος είναι ότι ο κόσμος αυτός βρίσκει στα ακροδεξιά κόμματα την έκφραση των ανησυχιών του για την αδιαφορία απέναντι στα αυξανόμενα προβλήματα που προκαλεί ο Ευρωπαϊκός συγκεντρωτισμός και η αθρόα μετανάστευση (η αθρόα μετανάστευση, κύριε Παπαδημούλη, κι όχι η ξενοφοβία, στην οποία ως εκφραστής κι εσείς της νέας καυτής πολιτικής μόδας επιλέξατε να επικεντρωθείτε, κάνοντας την πλέον κουτοπόνηρη ταύτιση του 21ου αιώνα!). Και σε τελευταία ανάλυση, δεν καταλαβαίνω πώς η στήριξη στην Ε.Ε. αυτομάτως αποτελεί το αντίπαλο δέος στην ακροδεξιά ρητορική. Εξάλλου, μέλη της Ε.Ε. δεν είναι πολλά από τα κράτη που προσφάτως έκλεισαν τα σύνορά τους στους μετανάστες;....Εκτός αν οι ψευτοδημοκράτες υποστηρικτές της ενδόμυχα εύχονται η Ε.Ε. να μπορούσε να αποβάλει όσα μέλη της έχουν “ακροδεξιές” θέσεις που έχουν δημοκρατικά επικρατήσει σύμφωνα με τη βούληση των κυρίαρχων λαών! Αν υποψιάζομαι σωστά, τότε θα τους συνιστούσα αντί να κόπτονται υποκριτικά υπέρ των εκατομμυρίων δυστυχισμένων μεταναστών, να σταματήσουν να επιχαίρουν όσο οι κυβερνήσεις τους βομβαρδίζουν τις χώρες τους και τους εξωθούν στην προσφυγιά, και να σταματήσουν να κάνουν ασκήσεις φασιστοδημοκρατίας εκβιάζοντας τη δημοκρατική βούληση ολόκληρων λαών―γιατί, εν τέλει, αυτό κάνουν και μόνο!

....Εκτός εάν η εκτίμηση ότι επικράτησε η ακροδεξιά έχει ως βάση την εκτίμηση ότι επικράτησε ο εθνικισμός κι ο απομονωτισμός, στους οποίους αναφέρθηκαν τόσο ο κύριος Κοτζιάς όσο κι ο κύριος Παπαδημούλης. Αλήθεια, αγαπητοί κύριοι, τι ακριβώς θέλετε να πείτε; Αν με τον όρο “απομονωτισμός” θέλετε να υπερτονίσετε την ανάγκη συμμόρφωσης με τις επιταγές της παγκοσμιοποίησης, τότε θα σας παρέπεμπα σε όσα είπα γι'αυτό το θέμα παραπάνω. Έχω, όμως, την εντύπωση ότι θέλετε να το “χοντρύνετε”. Και χρησιμοποιείτε την άλλη, γνωστή και απολύτως εκ του πονηρού, ταύτιση του εθνικισμού με την ακροδεξιά. Δε θα μπω καν στον κόπο να επιχειρηματολογήσω εναντίον αυτής της διάσημης κουτοπονηριάς. Άλλωστε έχω την Ιστορία με το μέρος μου: όλα τα αριστερά (ή “αριστερά”) καθεστώτα στην Ιστορία, με πιο πρόσφατο αυτό της Βορείου Κορέας, ανέπτυξαν υπερ-εθνικιστικές τάσεις, και μάλιστα ένιωθαν κι εξαιρετικά υπερήφανα γι'αυτό. Άλλο θεωρώ το σημαντικότερο: από πού κι ως πού (ή όπως λέει κι ο Σταύρος μας, «απ'ως πού κι ως πού») η επιθυμία κάποιου να φύγει από μια παρέα χαρακτηρίζεται (φαντάζομαι με μια αντίστοιχη έκφραση προσώπου που δείχνει κάτι μεταξύ βδελυγμίας κι αναγούλας) ως εθνικισμός;;; Και στο τέλος-τέλος της ημέρας, τι εγγενώς αρνητικό υπάρχει στον εθνικισμό; Έχετε μήπως να προσάψετε κάτι στους λαούς που αγωνίζονται για την εθνική τους κυριαρχία; Αυτοί δεν επιδεικνύουν κάποιας μορφής εθνικισμό; Ή μήπως νομίζετε ότι μπορείτε να πείσετε τους σκεπτόμενους ανθρώπους ότι οι εθνικιστές εξ ορισμού θέλουν, π.χ., να εξαφανίσουν όλους τους υπολοίπους από προσώπου γης―ή άλλα τέτοια γραφικά;;; Και κάτι πιο άμεσα σχετικό με το πρόσφατο δημοψήφισμα: αλήθεια, εσείς που...σιχαίνεστε τον εθνικισμό, πώς χαρακτηρίζετε τις αποσχιστικές τάσεις της Βορείου Ιρλανδίας, της Σκωτίας, και του....Γιβραλτάρ (τ'ομολογώ, αγαπητοί αναγνώστες, είμαι απαράδεκτος, αλλά μ'επιασαν λίγο τα γέλια μ'αυτό το τελευταίο!), και την απαράδεκτη, πολιτικά και εθνικά, πρωτοβουλία της....Πρωθυπουργού (ας όψεται η πολιτική της ανεκτικότητας που εφαρμόζει η Αγγλία...) της Σκωτίας να κάνει απευθείας συνομιλίες με τις Βρυξέλλες;;; Όχι, σας ρωτάω γιατί έχω αντιληφθεί ότι τόσο εσείς όσο και τα συστημικά ΜΜΕ (τουλάχιστον στην Ελλάδα) χαμογελάτε χαιρέκακα μ'αυτή την εξέλιξη, όσο κι αν παριστάνετε τους προβληματισμένους για τον....“διχασμό” της χώρας (τον οριστικοποιήσατε, βλέπω, ήδη!)―ο οποίος για κάποιο παράξενο λόγο δε θα ήταν τόσο ανησυχητικός αν το “πενιχρό” 52% ψήφιζε υπέρ του “ΝΑΙ”! Εδώ ΚΟΥΒΕΝΤΑ για τον....κακό εθνικισμό, έτσι; Εμ βέβαια, σ'αυτού του τύπου τους εθνικισμούς υπεύθυνοι είναι αποκλειστικά οι αντίπαλοι! Παρεμπιπτόντως, τα συγχαρητήριά μου για άλλη μια φορά στο ΠΟΤΑΜΙ και τον αρχηγό του (τους σημαντικότερους εκπροσώπους της σύγχρονης πολιτικής νεο-αλητείας και υποκρισίας), οι οποίοι στην ίδια ανακοίνωση όπου με δάκρυα στα μάτια επικαλούνται την πολύπλευρη συνεισφορά της Αλβιώνας, αναφέρονται άκρως διχαστικά στο αποτέλεσμα στην Αγγλία και την Ουαλία―λες και στη Σκωτία, π.χ., δεν υπήρξαν χιλιάδες άνθρωποι που ψήφισαν υπέρ του “ΟΧΙ”, και τ'αντίστροφο!!! Για να τελειώνουμε, κ.κ. Κοτζιά, Θεοδωράκη, Παπαδημούλη, και οι λοιποί: το αν η Μεγάλη Βρετανία θα διαλυθεί ή θ'απομονωθεί είναι δικό της θέμα (ΚΑΙ ΟΧΙ των Βρυξελλών), και κατά κύριο λόγο οι εξελίξεις θα καθοριστούν απ'την Αγγλία! Στο μετάξύ, όπως έλεγε κι ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου, “περάστε όπως περάσετε”!...

Το άλλο απίστευτης έμπνευσης επιχείρημα είναι ότι η Ε.Ε. αποτελεί τον εγγυητή της ειρήνης! Μάλιστα, η Φράου Μέρκελ (για να μην το ξεχνάμε, πρόκειται για την Καγκελάριο της Γερμανίας, έτσι;...) ανέφερε σε δήλωσή της, και προσπαθώντας να ενισχύσει το ανωτέρω επιχείρημα, πως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι συνέπειες των πολέμων στο παρελθόν οδήγησαν εκατομμύρια ανθρώπους στην προσφυγιά (νομίζω έκανε αναφορά και στο “άφθονο αίμα”), κι επίσης (καθίστε κάπου καλά πρώτα!) πως η Γερμανία έχει συμφέρον και ενδιαφέρον γι'αυτά τα θέματα και πως θα πρέπει “να βγει μπροστά”!!! ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ!!! Μόλις το άκουσα αυτό, ταυτόχρονα πνίγηκα απ'τα γέλια, μού'ρθε να σπάσω την τηλεόραση, και σκέφτηκα πώς θα μεταναστεύσω το γρηγορότερο δυνατό στην άλλη άκρη του πλανήτη πριν μας ξανακάψουν οι Γερμανοί!!! Τι είπατε; Ότι είναι παρελθόν αυτά, κι αυτό ακριβώς θέλει να τονίσει η Άνγκελα; Γιατί, τη σήμερον ημέρα τι κάνει η Γερμανία, πόλεμο κατά πάντων δεν κάνει;;;....Μισό λεπτό, όμως, να δούμε μήπως το επιχείρημα έχει κάποια βάση. Μήπως, για παράδειγμα, αν η Γαλλία και η Ιταλία θέλουν διακαώς να κάνουν πόλεμο―κάτι που, εξ ορισμού, θα σημαίνει ότι έχουν μια διαφορά που τουλάχιστον οι δυο τους την θεωρούν υψίστης σημασίας―δε θα τον κάνουν γιατί θα πέσει από πάνω όλη η Ευρωπαϊκή διπλωματία; Σκοτίστηκαν! Και στο παρελθόν τα κράτη σε πόλεμο είχαν ανθρώπους σε επίκαιρες θέσεις που δεν τον επιθυμούσαν. Σήμαινε αυτό απαραιτήτως κάτι;...Ή μήπως θα διστάσουν να τον κάνουν γιατί θα υποστούν οικονομικές κυρώσεις; Το πέτυχα; Ναι; Αμ είστε ανιστόρητοι και βαθιά νυχτωμένοι, αγαπητοί κουτοπόνηροι! Όσο κι αν νομίζετε ότι ο κόσμος δεν είναι τιποτ'άλλο από μια τεράστια αλληλοσυνδεόμενη αγορά, υπάρχουν και άλλοι, πολύ σοβαρότεροι λόγοι για την κήρυξη πολέμου. Και η Ιστορία το αποδεικνύει! Επειδή όμως σας βλέπω να κλαίτε τελευταία στο βωμό της Ειρήνης, τι θα λέγατε, αντί να χρησιμοποιείτε λαϊκίστικα (ενδιαφέρουσα λέξη, δε βρίσκετε;...) επιχειρήματα, να σταματήσετε, τρέχοντας πίσω απ'το άρμα των Αμερικανών, να βομβαρδίζετε χώρες που είχαν την “ατυχία” να βρίσκονται εκτός Ε.Ε., κι επιπλέον να βάλετε τέλος στον πιο ανηλεή οικονομικό πόλεμο της σύγχρονης Ιστορίας, που ήδη μετράει χιλιάδες θύματα αυτοκτονίας, άγριας πείνας και μαρασμού πέρα από κάθε έννοια ανθρωπισμού;;; Υποκριτές!!!

Ας δούμε, όμως, και τις αντιδράσεις εντός της Βρετανίας (αλλά και κάποιες επιπλέον στο εξωτερικό) για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, όπως και τις συνέπειες της απόφασης του Βρετανικού λαού. Ρωτάτε πώς υπάρχουν συνέπειες τόσο γρήγορα;;; Μα, φυσικά και υπάρχουν συνέπειες!!! Αλλιώς, τι, ψέματα θα έλεγαν τα κανάλια όταν ανέφεραν ότι πολλοί Άγγλοι που ψήφισαν “ΟΧΙ” είναι ήδη μετανιωμένοι;;; Ακόμα κι ο Ολάντ, ο γίγαντας της πολιτικής, η μηχανή του σεξ της Ε.Ε., ήταν σίγουρος πως πολλοί Άγγλοι θα είναι μετανιωμένοι (και το είπε μάλιστα, κάνοντας και “μουτράκια”, στις εκδηλώσεις μνήμης για την επέτειο της μάχης του Σομ, όπου χιλιάδες Άγγλοι θυσιάστηκαν για να μην γίνουν οι, συνήθως, λιπόψυχοι Γάλλοι σκόνη και θρύψαλα απ'τους Γερμανούς!!!). Και πώς να μην είναι άλλωστε; Κατ'αρχήν, κάποιοι απ'τα εκατομμύρια βλάκες που ψήφισαν “ΟΧΙ” (το γιατί θεωρούνται, χωρίς ίχνος σεβασμού στη βούλησή τους, βλάκες το ανέλυσα πιο πάνω) αναγκάστηκαν να παραδεχτούν ότι είναι βλάκες. Όπως, για παράδειγμα, Ο ΕΝΑΣ ψηφοφόρος για τον οποίο έγινε αναφορά στο MEGA (εντάξει, ας είμαστε σοβαροί, σίγουρα θα υπάρχουν και δυο-τρεις άλλοι!...), κι ο οποίος δήλωσε ότι πρώτα ψήφισε “ΟΧΙ” και μετά έκανε τον κόπο να μάθει για τι ψηφίζει. Και βεβαίως μέσα σ'ελάχιστες μέρες κατάλαβε το λάθος του διότι, όπως ανέφεραν κάποιοι απ'τους (επίσης εκατομμύρια) οπαδούς του “ΝΑΙ”, οι Άγγλοι έγιναν ρεζίλι!!! Μάνι-μάνι, μια φυλλάδα στην Αυστραλία κι ένας Άγγλος παρουσιαστής σατιρικής πολιτικής εκπομπής χλεύασαν τους Άγγλους για την απόφασή τους (ο δεύτερος σατίρισε, επίσης, καίρια τη φάτσα ενός εκ των κύριων εκφραστών του “ΟΧΙ” και το κούρεμα του άλλου)! Ξέρετε τι σημαντικό είναι για την ιστορία ενός λαού και μιας χώρας να σε κοροϊδεύουν ένας τυχάρπαστος εδώ κι ένας τυχάρπαστος παραπέρα; Το Α και το Ω!!! Ξέχασα, όμως, αυτοί είναι οι πανέξυπνοι και πάνσοφοι, δεν είναι τίποτα βλάκες! Βλάκες είναι προφανώς οι χιλιάδες των ανθρώπων απ'όλο τον κόσμο που κατακλύζουν το YouTube (αναφέρω αυτό γιατί το διαπίστωσα ιδίοις όμμασι) με αποθεωτικά σχόλια για το μεγαλείο της Αγγλίας και τη γενναιότητα του Βρετανικού λαού....Και για να επιστρέψω στις συνέπειες, ένας απ'τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης (μπορεί τώρα που γράφω να το κάνει και δεύτερος!) αφαίρεσε τα 3Α απ'την αξιολόγηση της Βρετανικής οικονομίας κι άφησε 2! Τι, δεν ξέρετε τι είναι οι οίκοι αξιολόγησης και τα 3Α; Κακώς! Αυτός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της ζωής σας! Αν δε σας δώσει καλό βαθμό ο οίκος, τι νόημα έχει να ζείτε πλέον; Καλύτερα να πέσετε από κάνα μπαλκόνι! (Ξέχασα ότι πολλοί από σας ήδη θέλετε να πέσετε εξαιτίας των οίκων, αλλά....λεπτομέρειες!) Επίσης, είναι πολύ σημαντικό να επισημάνουμε ότι υπάρχει σοβαρή περίπτωση να θιχτούν και τα συμφέροντα των άμοιρων και πάμφτωχων....ποδοσφαιριστών! Είδατε οι Ισπανοί που δεν έχουν τέτοια προβλήματα; Μπορεί οι μισοί όπου νά'ναι να μείνουν στο δρόμο λόγω των κατασχέσεων, αλλά–όλα κι όλα!–οι ποδοσφαιρικές τους ομάδες παίρνουν τα Ευρωπαϊκά τρόπαια με τη σέσουλα! Ας σοβαρευτούμε όμως: υπάρχει και η πιθανότητα του brain drain σε σχέση με τους επιστήμονες που θα στελεχώνουν τα Βρετανικά πανεπιστήμια. Έτσι, φεύγοντας απ'την Ε.Ε., η Βρετανία χάνει τα απίστευτα προνόμια που έχει, π.χ. η Ελλάδα, όπου τους παρακαλούμε να πάνε σ'άλλα πανεπιστήμια κι αυτοί δε λένε να ξεκουμπιστούν! Γιατί, πώς να το κάνουμε, κυρίες και κύριοι, τώρα πια, εκτός Ε.Ε., τι θα έχουν να προσφέρουν η Οξφόρδη και το Καίμπριτζ; Θα οδηγηθούν στο μαρασμό, όπως ακριβώς και τα μεγαλύτερα Αμερικανικά πανεπιστήμια, καθώς η χώρα στην οποία βρίσκονται δεν ανήκει σε καμμιά Ε.Ε., και γι'αυτό αυτά κυνηγούν τους φοιτητές με το τουφέκι!!!....Αλλά και στο πολιτικό τοπίο οι αντιδράσεις είναι συγκλονιστικές. Κατ'αρχάς, οι οπαδοί του “ΝΑΙ” κάνουν “μεγαλειώδεις” συγκεντρώσεις (όχι σαν τους απανταχού “προδότες” που διαδηλώνουν ενάντια σε κυβερνητικές πολιτικές σε διάφορα κράτη της Ευρώπης, και δημιουργούν “προβλήματα” στην έρμη τη Γαλλία, και μάλιστα εν καιρώ....ποδοσφαιρικού EURO!). Επιπλέον, θέλουν κι επανάληψη του δημοψηφισματος! Ανεπιβεβαίωτες φήμες, μάλιστα, αναφέρουν ότι πρόθεση τους είναι να πιέζουν για τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος τη μέρα μέχρι να κερδίσουν!!! Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι (αν κρίνω κι απ'τις φανερά ανήσυχες φάτσες των παρουσιαστών των ειδήσεων) ότι η Βρετανία βρίσκεται εν μέσω μιας θυελλώδους πολιτικής κρίσης! Τι είπατε; Αν παραιτήθηκε του θρόνου η Ελισάβετ; Όχι, όχι, απ'ό,τι ξέρω δε ζητήθηκε απ'τις Βρυξέλλες! Είναι κάτι πολύ χειρότερο: υπάρχει έντονη αμφισβήτηση κι αναταράξεις στους κόλπους των δύο μεγαλύτερων κομμάτων, των Συντηρητικών και των Εργατικών!!! Πανιάσατε απ'το σοκ, ε; Σας καταλαβαίνω. Αρκεί να θυμηθεί κάποιος τη θύελλα και τις επιπτώσεις που είχε στις ζωές των Ελλήνων η πολύμηνη κούρσα διαδοχής στη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και θα καταλάβει τι εννοώ!!! (Μεταξύ μας, οι Βρυξέλλες κι οι ορντινάντσες τους είναι λογικό ν'ανησυχούν με την προοπτική εξοστρακισμού των αδελφών Κάμερον και Κόρμπιν, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα βρουν άλλους...“πρόθυμους”!) Με δυο λόγια, αγαπητοί φίλοι, κλάφτε τη τη Βρετανία! Ούτε εμπόριο, ούτε βιομηχανία, ούτε τίποτα! Συνολικά η οικονομία της θα πέσει στα τάρταρα! Κρανίου τόπος, δηλαδή (είναι κι ασήμαντη χώρα, η έρμη!)! Οπότε, καταλαβαίνετε τώρα γιατί το MEGA θεώρησε ότι οι δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ αποδεικνύουν απλώς και μόνον την άγνοιά του. Θέλετε να μάθετε ή να θυμηθείτε τι είπε; Αφού έδωσε συγχαρητήρια στο Βρετανικό λαό που πήρε τη χώρα του πίσω (τι άλλο θα έλεγε ο εθνικιστής φασίστας!), ανέφερε ότι στην αρχή η Βρετανία ίσως πιεστεί στο ευρύτερο πεδίο της οικονομίας, όμως μακροπρόθεσμα η απόφασή της θα της βγει σε καλό, κι όταν ρωτήθηκε αν έχει να πει κάτι για τις πιθανές αναταράξεις, ανέφερε ότι στην οικονομία πάντα υπάρχουν αναταράξεις, είτε για τον ένα λόγο είτε για τον άλλο. Πανύβλακας κι αυτός, δηλαδή!!! Τώρα, το ότι τα ίδια έχουν πει, και μάλιστα για ενδεχόμενη έξοδο της Ελλαδούλας, επιφανέστατοι Νομπελίστες οικονομολόγοι...ε, βλάκες είναι κι αυτοί!!!!

Η Βρετανία, λοιπόν, επέλεξε. Και για την ακρίβεια, ο Βρετανικός λαός επέλεξε. Σε ποιο βαθμό και υπό ποία έννοια θα συνεχίσει να υπάρχει ως “Βρετανικός”, αυτό είναι ένα θέμα που θα το λύσουν οι ίδιοι οι Βρετανοί. ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΛΥΣΟΥΝ―όπως νομίζουν οι ίδιοι καλύτερα! Στο μεταξύ, εσείς των....συμμαχικών κυβερνήσεων, οι παρατρεχάμενοι, κι οι υποστηρικτές τους αφήστε τις απειλές (φανερές ή συγκεκαλυμμένες) και το πατρονάρισμα. Εκτίθεστε! Απ'τη μια ακούς ανθρώπους όπως οι του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, που καλούν τους Ευρωπαϊκούς λαούς σε αντεπίθεση, κι εκφράζουν την ελπίδα τους πως σύντομα η ίδια η Ιστορία θα διορθώσει το τωρινό ιστορικό λάθος• και τους άλλους της ΕΝΩΣΗΣ ΚΕΝΤΡΩΩΝ, που εκτιμούν πως ο Αγγλικός λαός τιμώρησε την ίδια την Αγγλία μόνο και μόνο επειδή ήθελε να στείλει μήνυμα δυσαρέσκειας στον Κάμερον. Απ'την άλλη, ακούσαμε τον “τσαμπουκά” της Μέρκελ, του Ολάν, και των μη εκλεγμένων εγκάθετων του Διευθυντηρίου των Βρυξελλών, αλλά και την κωμική “πατρική” προτροπή του Γερμανού ΥΠΕΞ, Φρανκ Βάλτερ Στάινμαγερ, προς τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. να μην επιδείξουν απέναντι στη Αγγλία εκδικητικές τάσεις! Πραγματικά, τα λέτε αυτά και δε γελάτε οι ίδιοι;;; Σας το ξαναλέω: δεν έχετε το ανάστημα να σταθείτε απέναντι στην Αγγλία! Και να το είχατε, όμως, οι Άγγλοι είχαν το αναφαίρετο δικαίωμα να ορίσουν τις τύχες τους―και το άσκησαν! Και το ίδιο δικαίωμα είχε και έχει κάθε λαός, όσο μεγάλος κι ένδοξος κι αν είναι. Αν και η αλήθεια είναι ότι η Αγγλία είναι Η ΑΓΓΛΙΑ, και γι'αυτό η απόφαση του λαού της κάθε άλλο παρά “σοκ” ήταν! Κι όσο για σας εκεί στο ΠΟΤΑΜΙ, επειδή δεν κατάλαβα ακριβώς με ποια έννοια χρησιμοποιείτε τον όρο “μηδενισμός”, αν τον χρησιμοποιείτε για ν'αποτυπώσετε (υποτίθεται) τη φύση του Βρετανικού “ΟΧΙ” είστε βαθιά νυχτωμένοι. Σας αρέσει-δε σας αρέσει, είναι αλήθεια ότι οι Άγγλοι πήραν την πατρίδα τους πίσω. Και, με αφορμή ένα σχόλιο του τυχάρπαστου Άγγλου κωμικού που ανέφερα πιο πάνω, ναι, η Αγγλία δεν ήταν ολοκληρωτικά ανεξάρτητη, και τώρα έγινε. Γιατί ήρθε η ώρα να πούμε επιτέλους την αλήθεια. Δύο είναι οι βασικοί λόγοι που οι....συμμαχικές κυβερνήσεις κι οι υποστηρικτές τους “έσκασαν” με το Βρετανικό “ΟΧΙ”. Ο πρώτος είναι, όχι γιατί ανησυχούν για το μέλλον της Βρετανίας (σιγά, θα βάλω τα κλάματα!), αλλά γιατί ανησυχούν για τις οικονομικές αναταραχές στις δικές τους χώρες και στα προνόμιά τους. Αμ, αγαπητοί, δεν το ξέρατε ότι οι φεντεραλιστικές συνενώσεις της αρεσκείας σας έχουν κι αυτά τα ρίσκα; Θα πρέπει, δηλαδή, να σας λυπηθούν οι Άγγλοι;;;.....Ο δεύτερος, όμως, λόγος, κι ο πιο σκοτεινός, είναι ότι φοβούνται μήπως κι άλλοι λαοί διεκδικήσουν το ίδιο δικαίωμα. Και γι'αυτό, στα πλαίσια της....βαθιάς δημοκρατικότητάς τους, άρχισαν να τους το αρνούνται ορθά-κοφτά, και ν'αντιμετωπίζουν, ξεκάθαρα πια, την έννοια του δημοψηφίσματος ως ανάθεμα! Ήδη, στη Γαλλία και την Τσεχία (δεν ξέρω μήπως κι αλλού), οι θιασώτες μιας τέτοιας λύσης “έφαγαν πόρτα”, ενώ και στον Κάμερον γύρισαν την πλάτη με νευράκια επειδή το διεξήγαγε―κάτι ανάλογο με την περίπτωση Παπανδρέου δηλαδή, μόνο που ο έρμος ο Τζέφρι κόντεψε να φάει ως και μπούφλες για την....ιεροσυλία του! Κι έχεις και κάποιους να χαρακτηρίζουν τα δημοψηφίσματα, δηλαδή την αμεσότερη έκφραση της βούλησης ενός λαού, “λάθος”, όπως οι κύριοι της ΕΝΩΣΗΣ ΚΕΝΤΡΩΩΝ (οι οποίοι είναι τουλάχιστον ειλικρινείς, αφού τους θυμόμαστε να κραυγάζουν με....περισσή αξιοπρέπεια: «Ευρώπη νά'ναι κι όπως νά'ναι»)! Και, παρ'ολ'αυτά, κάποιοι επιμένετε να χλευάζετε τις κραυγές για ανεξαρτησία! Και το αστείο είναι ότι, την ίδια στιγμή, με προκλητική αδιαφορία και μοιρολατρεία μας λέτε ότι, τι να κάνουμε, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ως μέλη της Ε.Ε. εκχωρούμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας!!! Άκουσον άκουσον, δηλαδή!!! Να θέλω να κάνω δημοψήφισμα, και να μ'απειλούν και να μ'εκβιάζουν οι Βρυξέλλες!!! Μη σας κάνει εντύπωση όμως, αγαπητοί αναγνώστες: εδώ υπήρχε συζήτηση για το πώς θα εμποδιστεί να πάρει ο Μπόρις Τζόνσον την πρωθυπουργία (κι η αστεία συνέχεια είναι πως, όταν ανακοίνωσε ότι δεν ενδιαφέρεται, οι ίδιοι υποκριτές έσπευσαν να τον λοιδωρήσουν γιατί, λέει, βγάζει την ουρά του απ'έξω)!!!....Εγώ, όμως, ξέρω γιατί εσείς οι κουτοπόνηροι δε θέλετε δημοψηφίσματα: γιατί στο φεντεραλισμό, οι μεν εθνικές κυβερνήσεις κάνουν ό,τι θέλουν, και σ'αυτούς που στενάζουν και διαμαρτύρονται λένε ότι οι ίδιοι δεν το ήθελαν αλλά τους ανάγκασαν “οι άλλοι”, κι οι δε ηγέτες τους (νομίζουν ότι) αποκομίζουν προσωπικά οφέλη όταν προσκαλούνται απ'τον Μεγάλο για “να εξετάσουν την κατάσταση”, όπως δηλαδή έκανε ο Χίτλερ με το Μουσολίνι, κι όπως κάνουν ο γίγαντας Ολάν (εδώ και καιρό) κι ο κολοσσός Ρέντσι (εσχάτως) όταν εξευτελιστικά τούς παίρνει τηλέφωνο η Μέρκελ όποτε της καπνίσει και τους καλεί να τη συναντήσουν όπου της καπνίσει―κι αυτοί τρέχουν! Σ'αυτό τον κόσμο, όμως, υπάρχουν οι Τσακαλώτοι, που, ενώ αντιλαμβάνονται ότι οι εθνικές κυβερνήσεις δεν νομοθετούν πλέον, απλά σκύβουν το κεφάλι και το πολύ-πολύ στέλνουν καμμιά κλαψιάρικη επιστολή (όπως η τελευταία που έστειλε ο εν λόγω υπουργός) επισημαίνοντας αυτό που όλοι πια αντιλαμβάνονται....ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ!!!!!

Τι είναι όμως ο φεντεραλισμός, στον οποίο αναφέρθηκα δύο φορές σ'αυτό το άρθρο; Και το κυριότερο, πώς εκδηλώνονται οι προθέσεις των υποστηρικτών του σε σχέση με τη βούληση των λαών, και γιατί οι Άγγλοι αντιστάθηκαν σ'αυτόν; Την επόμενη φορά, θα σας παρουσιάσω σε μετάφραση το μεγαλύτερο μέρος ενός εξαιρετικού άρθρου μιας Αμερικανίδας δημοσιογράφου που εργάζεται στην Αγγλία, κι ελπίζω ότι τότε θα καταλάβετε καλύτερα γιατί η Ε.Ε. “σκύλιασε” με το “ΟΧΙ”!...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΣΑΝ ΣΚΕΨΗ

  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3