16 Δεκ, 2017


Είχα ξεκινήσει την περασμένη φορά να σχολιάζω χαρακτηριστικές περιπτώσεις που θεωρώ ότι δείχνουν με καταφανή τρόπο τη θρασύτατη μισαλλοδοξία εκείνων που (πολλές φορές γι'ακατανόητο λόγο) θεωρούν πως έχουν εξασφαλίσει “πιστοποιητικό δημοκρατικής ευαισθησίας”, και μετά κάνουν τα ίδια και χειρότερα απ'αυτά που κατακρίνουν! Δεν πειστήκατε ακόμα ότι βρισκόμαστε εν μέσω πανδημίας; Ορίστε λοιπόν και το 2ο Μέρος, και στο τέλος και κάποια σημαντικά, νομίζω, συμπεράσματα για το τι τελικά σημαίνει να είσαι φασίστας.

—Ο απίθανος Ντόναλντ Τραμπ λέει αυτά που λέει, και σοκάρει (ή “σοκάρει”...) με την επιθετικότητα και την αντιδημοκρατικότητα των οραμάτων του. Και δικαίως. Δε μπορώ όμως να καταλάβω γιατί εσύ, αδελφέ, θεωρείς αναφαίρετο δικαίωμά σου, όχι απλά να διαδηλώνεις στους δρόμους εναντίον της πολιτικής του, αλλά να πηγαίνεις σε κάθε ομιλία του και να τη διακόπτεις ή και να προσπαθείς να τη ματαιώσεις με πανό και τσιρίδες (και μετά ν'απορείς που οι άνθρωποί του σε “τσουβαλιάζουν”―άλλο που δεν ήθελε κι αυτός βέβαια!);...
—Το ότι χρησιμοποιήθηκε ο όρος “Γερμανοτσολιάς” για να περιγράψει αρκετούς που είχαν ενδοτική στάση απέναντι στις απαιτήσεις των δανειστών θεωρήθηκε άκρως προσβλητικό και διχαστικό από συγκεκριμένους πολιτικούς όπως ο βουλευτής του ΠΟΤΑΜΙΟΥ (αυτή τη στιγμή, γιατί αύριο κανείς δεν ξέρει!) Ψαριανός. Όμως, το να συζητάνε στο ΣΚΑΪ ελάχιστες μέρες πριν το δημοψήφισμα του Ιουλίου ο κλαίω-μέρα-παρά-μέρα-για-την-Ελλάδα Μπογδάνος και ο πεθαίνω-να-γίνω-ξανά-βουλευτής-έστω-και-στο-Ποτάμι-κι-έχω-υψηλό-IQ Τατσόπουλος (κανένα περαιτέρω σχόλιο είτε για τους δυο τους, είτε για το κανάλι...) και να παραλληλίζουν το “γκελ” του Τσίπρα στον κόσμο με το αντίστοιχο του Χίτλερ (!!!) στη δεκαετία του '30 είναι, υποθέτω, “απλά” μαθήματα Ιστορίας!
—Αμέτρητοι στυγεροί εγκληματίες εμφανίζονται με τα πρόσωπά τους ηλεκτρονικά θολωμένα στα κανάλια, και τα ονόματά τους δεν αποκαλύπτονται ούτε ακόμα κι αν έχουν ομολογήσει (φαντάζομαι στη λογική ότι είναι αθώοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου, δηλαδή μέχρι δικαστικής απόφασης). Φυσικά, όχι μόνο τα ονόματα των δολοφόνων του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και του Παύλου Φύσσα δόθηκαν στη δημοσιότητα απ'την πρώτη στιγμή, και ενίοτε κι ο τόπος κατοικίας τους, αλλά σου δινόταν η εντύπωση πως, αν δεν ήταν πολύ βάρβαρο, μέχρι και τα ονόματα των συγγενών τους θα ήθελαν κάποιοι να κοινοποιήσουν!
—Κατηγορούνται οι χρυσαυγίτες βουλευτές ότι, συχνά-πυκνά, μετατρέπουν τη Βουλή σε χαμαιτυπείο με τις αγοραίες εκφράσεις τους (και ειν'αλήθεια). Το ότι ο βουλευτής του ΠΟΤΑΜΙΟΥ Φωτήλας μίλησε στη Βουλή για τσουτσ**νες είναι φαντάζομαι δείγμα...κοινοβουλευτικού ήθους, όπως και το ότι ο βουλευτής (πάλι, εντελώς τυχαία!) του ΠΟΤΑΜΙΟΥ Αμυράς υπονόησε για συνάδελφό του βουλευτή πως αν συμμετείχε σε σεξουαλικές πράξεις, θα επρόκειτο για κτηνοβασία―και με το οποίο φυσικά ουδείς ασχολήθηκε!
—Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα παραμένει μια υπόθεση που δικαίως απασχολεί την Ελληνική κοινωνία, διότι επρόκειτο για μια δολοφονία με σαφείς πολιτικές προεκτάσεις. Βέβαια, στο βωμό του ιδεολογικού μίσους χάθηκαν κι άλλες ζωές λίγες μέρες μετά. Αλλά γι'αυτές, εδώ και καιρό,...τσιμουδιά! (Ούτε η επτάρα που είχε φάει ο Ολυμπιακός απ'τη Γιουβέντους δεν έχει...“σβηστεί” τόσο ολοκληρωτικά απ'το συλλογικό ασυνείδητο των αθλητικογράφων!) Και θα μπορούσα να μεταφέρω τι έμαθα από ένα πουλάκι για τη στάση κάποιων ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΜΕΤΑ τη δολοφονική επίθεση εναντίον “αυτών των άλλων”, κι έτσι να αποδείξω γι'άλλη μια φορά ότι η βαρβαρότητα και η αναλγησία δεν έχουν χρώμα, αλλά...άντε, να μη μιλήσω (να μην έχει τρεχάματα κι η αφεντικίνα μου εδώ στο site)!...
—Ο μεγάλος Άγγλος μουσικός Roger Waters δημοσίευσε σε προσωπική του ιστοσελίδα, πριν λίγες μέρες, πλάνα απ'τη βάρβαρη εκτέλεση νεαρού Παλαιστινίου από Ισραηλινούς στρατιώτες (παλιά μας τέχνη κόσκινο...) μαζί με κάποια σχόλιά του. Πέρα απ'τις απίστευτες ύβρεις που εκτοξεύθηκαν από διάφορους επισκέπτες της ιστοσελίδας του, είναι πραγματικά εντυπωσιακή η αντίδραση κάποιων εξ'αυτών στη χρονική συγκυρία της δημοσίευσης, καθώς ήταν η εποχή των επιθέσεων στις Βρυξέλλες. Με άλλα λόγια, εξοργίστηκαν επειδή «εδώ έγινε σφαγή στις Βρυξέλλες, κι εσύ τώρα ασχολείσαι μ'αυτά;...». Αυτό ακούγεται επικίνδυνα σαν να λένε: «Εδώ μας σφάζουν οι βρωμο-Μουσουλμάνοι στην Ευρώπη, κι εσύ θα τους λυπηθείς κιόλας;»!!! ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ, όμως, όταν οι τζιχαντιστές λένε «μας βομβαρδίζετε στην Ανατολή, εμείς θα σας βομβαρδίσουμε στη Δύση», είναι φανατισμένοι ισλαμοφασίστες δολοφόνοι! Για άλλη μια φορά λοιπόν, για κάποιους, το αίμα του μίσους που ρέει άφθονο δεν έχει το ίδιο χρώμα παντού....

Καθώς λοιπόν η βία της αντιδημοκρατικής επιβολής ενός συγκεκριμένου είδους ιδεών εξαπλώνεται σ'όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας, είναι πλέον ορατός ο κίνδυνος να φτάσουμε σε τέτοιο σημείο που, μπροστά του, η Βασιλεία του Τρόμου κατά την περίοδο μετά τη Γαλλική Επανάσταση θα μοιάζει με παιδική χαρά. Και δεν το βλέπουμε αυτό μόνο στις περιπτώσεις που ισχύει η θρασύτητα κι ο παραλογισμός των “δύο μέτρων και δύο σταθμών”. Όταν όλα επιτρέπονται, δε θέλει και πολύ κάποιοι να ξεχάσουν κάθε έννοια δημοκρατίας και νομιμότητας. Τι κι αν υπάρχει η έννοια της αποφυλάκισης μετά την παρέλευση της προβλεφθείσας περιόδου προφυλάκισης; Όπως υιοθετήθηκε κι από κάποια κανάλια, όταν είσαι ο δολοφόνος του Παύλου Φύσσα ή ένας ύποπτος για τρομοκρατία που κρατείται σε φυλακή του Βελγίου, τότε «κάτι θα έπρεπε να γίνει» (σ.σ. «...και, στην περίπτωση αυτών των ρεμαλιών, αυτή η νομοθετική/δικονομική ρύθμιση να πάει στα τσακίδια!»)!!! Κι όταν είσαι βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ σε πάνελ πολιτικής εκπομπής (του Γιώργου Τράγκα, αν δε με απατά η μνήμη μου), μπορείς ν'αποκαλείς απόστρατο αξιωματικό, που απλά εξέθεσε τη δραματική (στρατιωτική και πολιτική) κατάσταση που επικρατεί σε κάποια νησιά επί ημερών της τωρινής εθνοσωτηρίου κυβερνήσεώς μας, προδότη και σχεδόν να τον διατάζεις να πάψει να μιλάει!!!

Δυστυχώς, αγαπητοί αναγνώστες, η Αυτοκρατορία (της φασιστοδημοκρατίας) Αντεπιτίθεται. Και οι πολλοί (οι περισσότεροι όψιμοι και συγκυριακοί υποκριτές, ασφαλώς) υπήκοοί της νομίζουν ότι έχουν βρει τον τέλειο τρόπο για να επιβάλουν το δικό τους καθεστώς μισαλλοδοξίας: όταν λες κάτι που θα μπορούσε να πει κι ένας ακροδεξιός, είσαι αυτομάτως φασίστας. Και μετά νιώθουν απολύτως δικαιολογημένοι να στιγματίσουν, να προσβάλουν, να αποκλείσουν, να φιμώσουν, και γενικά να ασκήσουν κάθε μορφή βίας εκτός απ'τη σωματική (προς το παρόν τουλάχιστον...). Λίγο ακόμα και, αν ένας ακροδεξιός πει «η ντομάτα είναι κόκκινη» και συμφωνήσεις μαζί του, θα σε σύρουν στη δίκη των χρυσαυγιτών!!! Η μεγάλη, όμως, απάτη στην οποία ποντάρουν είναι η ταύτιση του φασισμού μ'έναν συγκεκριμένο πολιτικο-ιδεολογικό χώρο. Και γι'αυτό το σκοπό, σίγουρα κάποιοι θα σας πουν ότι, ιστορικά, ο όρος “φασισμός” πρωτοχρησιμοποιήθηκε απ'τον Μουσολίνι το 1919, και προέρχεται απ'το Λατινικής προέλευσης fascio, που σημαίνει αυτό κι εκείνο, μπλα-μπλα-μπλα. Ο φασισμός, όμως, όπως τον εννοούν κι εκείνοι, στην πραγματικά επικίνδυνη μορφή του, είναι πρωτίστως ένα μοτίβο συμπεριφοράς που αφορά την έκφραση και την ελευθερία του διπλανού μας, όταν την ίδια στιγμή η όποια ιδεολογία από μόνη της δε νοείται ν'αντιμετωπίζεται αντιδημοκρατικά. Πρόσφατα απαλλάχθηκε απ'το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ένας Σέρβος που κατηγορείτο για εγκλήματα πολέμου κατά το Γιουγκοσλαβικό εμφύλιο. Το σκεπτικό ανέφερε ότι, απ'τη στιγμή που δεν υπάρχουν αποδείξεις για αξιόποινες πράξεις, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως τέτοιες τα (εθνικιστικά) του κηρύγματα και μόνο, όσο ακραία κι αν ήταν. Κι έτσι είναι το σωστό! Αν όμως κάποιοι επιμένουν να παραβιάζουν με φασιστικό τρόπο το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης των άλλων και ασκούν διαφόρων μορφών καταναγκασμό ή βία εις βάρος τους για να τους φιμώσουν, απλά αποδεικνύουν ότι στην πραγματικότητα Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΩΜΑ! Γι'αυτό κι εγώ συνεχίζω και θα συνεχίζω ν'αποκαλώ τους φασιστοδημοκράτες απλά ΦΑΣΙΣΤΕΣ: για όλους τους θλιβερούς λόγους που ανέφερα πιο πάνω, αλλά και γιατί δε θέλω να πηγαίνω για καφέ και να φοβάμαι να μιλήσω• δε θέλω ποτέ να νιώσω όπως πιθανώς ο έρμος ο παίκτης που ανέφερε στο τηλεπαιχνίδι του Φερεντίνου ως πρωθυπουργό του 20ου αιώνα τον Παπαδόπουλο, προφανώς γιατί αυτό του ήρθε εκείνη τη στιγμή, και κόντεψε ο “μέγας ιεροεξεταστής” Φερεντίνος να τον φάει (και εμμέσως κι η Ελληνοφρένεια μετά από λίγες μέρες)• ούτε και θέλω, απ'τη στιγμή που επιθυμώ από περιέργεια να διαβάσω το Ο Αγών Μου (όπως θέλω να διαβάσω και το Κεφάλαιο, τον Πλούτο Των Εθνών, και το Κρατισμός Και Αναρχία), να σκέφτομαι τι μπορεί ν'αντιμετωπίσω αν πάω να το ζητήσω στο βιβλιοπωλείο.

Αν τώρα, και μετά απ'ολ'αυτά, το μόνο που έχετε να πείτε είναι ότι είμαι φασίστας, τι άλλο να πω εγώ παρά μόνο αυτό που λένε στ'Αγγλικά: “I rest my case!”

Υ.Γ. (ή, αλλιώς, η συνήθεια που έγινε λατρεία!): Θ'ακούσατε για την ιστορία των διαρροών των συνομιλιών των στελεχών του ΔΝΤ. Σ'αυτή την ιστορία, η αντίδραση της Λαγκάρντ ήταν αναμενόμενη, κι η αγανάκτηση των φιλοδανειστών ακόμα περισσότερο. Και οι δύο πάντως μου θυμίζουν το εξής απίστευτο (που, αν κρίνω από το πόσες φορές έχει αποτυπωθεί σε σίριαλ και ταινίες, δυστυχώς θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως τέχνασμα πολύ συχνά): ο Μήτσος ανοίγει το κινητό της Κούλας χωρίς την έγκρισή της, και βρίσκει ανταλλαγή πονηρών μηνυμάτων με τον Κίτσο (μην τσαντίζεστε, κυρίες μου, ΦΥΣΙΚΑ και θα μπορούσε να συμβεί και το αντίθετο!). Κι όταν της ζητά το λόγο, εκείνη του απαντά με ιερή αγανάκτηση: «Και τόλμησες ν'ανοίξεις το κινητό μου χωρίς την άδειά μου;;;...». Εμένα πάντως αυτός ο αντιπερισπασμός με κάνει να γελάω πικρά κάθε φορά που γίνεται. Και την ίδια στιγμή, έχεις τον Πορτοσάλτε να σου λέει ότι ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΡΡΟΗ επί Ελληνικού εδάφους που αποτελεί τη μέγιστη ξεφτίλα για τη χώρα μας!!! Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι...

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΣΑΝ ΣΚΕΨΗ

  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3