16 Δεκ, 2017


Θα έχετε αναμφίβολα προσέξει ότι τα Ελληνικά ΜΜΕ αποδύονται, από καιρού εις καιρόν, σε πραγματικές σταυροφορίες ανθρωπιάς και κοινωνικής ανοχής. Και μπράβο τους, θα πείτε. Άλλωστε όλοι μας διαμαρτυρόμαστε συχνά για τη φτήνια που επικρατεί στην επιλογή της προβληθείσας ειδησεογραφίας. Κατά συνέπεια, η ενασχόληση με σοβαρά ζητήματα όπως, για παράδειγμα, το προσφυγικό και τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων φαίνεται ότι επαναφέρει τη δημοσιογραφία στο δρόμο της κοινωνικής ευαισθητοποίησης και διάπλασης. Το κατά πόσο όμως αυτή η νέα μόδα είναι κάτι παραπάνω από μόδα φαίνεται ξεκάθαρα απ'τα ακόλουθα 2 παραδείγματα.

Αρκετά χρόνια πριν αναδύθηκε στο προσκήνιο, και για σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, το φαινόμενο “Τζούλια Αλεξανδράτου”. Όποια αναδρομή είναι, φαντάζομαι, περιττή. Η συγκεκριμένη κοπέλλα έγινε αντικείμενο αμείλικτης σάτιρας, και, για να λέμε την αλήθεια, όχι εντελώς αδικαιολόγητα, καθώς η αξεστοσύνη κι ο εξυπνακισμός της έφταναν συχνά στα όρια της επιθετικής αγένειας. Όπως λοιπόν θα φαντάζεστε, εξαίρεση δε θα μπορούσαν ν'αποτελέσουν οι Ράδιο Αρβύλα. Κι όπως έχει συμβεί κι άλλες φορές, η (συχνά εμπαθής) σάτιρά τους προκάλεσε την μήνιν ενός εκ των θιγομένων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αντέδρασε ένας, ομολογουμένως γραφικός, τύπος (του οποίου το όνομα δεν έχω συγκρατήσει), ο οποίος έπαιζε τον ρόλο του ατζέντη της Αλεξανδράτου την εποχή που η εν λόγω δεσποινίς αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη της στην πορνογραφία, και του οποίου το όλο στυλ παρέπεμπε στην ομοφυλοφυλία. Θέλετε να μάθετε (ή να θυμηθείτε) ποια ήταν η αντίδραση του Κανάκη (πάντα και με τις ευλογίες των υπολοίπων); Σε μια από τις εκπομπές του των επομένων ημερών “έπαιξε” τις δηλώσεις του ατζέντη, κι όταν τελείωσε το βίντεο σχολίασε, πάνω από μία φορά, με το γνωστό του χαιρέκακο χαμόγελο: ‹‹Αυτά τα είπε ο παππούς της››!!! Αν δεν το καταλάβατε, συνδέστε την τελευταία συλλαβή του “παππούς” με το “της”, θυμηθείτε τη θηλυπρέπεια του ατζέντη που ανέφερα παραπάνω, και θα καταλάβετε πού βρήκε να “χτυπήσει” ο....εύθικτος και πολύ...άντρας Κανάκης!!!

 

Λίγα χρόνια μετά, σε βραδινό δελτίο ειδήσεων ιδιωτικού καναλιού, “παίζουν” τα επεισόδια που σημειώθηκαν μεταξύ θαμώνων (αν δεν απατώμαι) έξω από μπαρ του Παγκρατίου (πάλι αν δεν απατώμαι) για οπαδικούς λόγους. Συγκεκριμένα, ξέσπασε κάποιος καβγάς για τ'αθλητικά και εκλήθη η αστυνομία διότι υπήρξαν και τραυματισμοί (τρίτο “αν δεν απατώμαι”!). Το πραγματικά ενδιαφέρον; Η κεντρική παρουσιάστρια ανέφερε πως προκάλεσε εντύπωση το ότι ένας εκ των πρωταγωνιστών της σύρραξης ήταν...αλλοδαπόςκι όπως φάνηκε απ'το ρεπορτάζ, δεύτερης ή τρίτης γενιάς ΚΑΙ ΟΧΙ άρτι αφιχθής στην Ελλάδα!!!

 

Αυτή είναι, κυρίες και κύριοι, η ανεκτικότητα κι η κοινωνική ευαισθησία των Ελλήνων! Και φυσικά δε χρειάζεται ν'ανατρέξουμε στα ΜΜΕ για να σιγουρευτούμε για την απουσία αυτών των αξιών: αρκεί μια γερή δόση Ελληνικής καθημερινότητας. Θυμήθηκα όμως αυτά τα παραδείγματα απ'το όχι και τόσο πρόσφατο παρελθόν, γιατί είναι σκανδαλώδες ν'ακούμε κηρύγματα εναντίον της μισαλλοδοξίας από κείνους που με την πρώτη ευκαιρία τα πετάνε στον κάλαθο των αχρήστων προωθώντας ύπουλα τον..."κανονικό"—τον "δικό μας", βρε αδερφέ!—τρόπο ζωής. Ποια είναι, λοιπόν, η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ πραγματικότητα; Όταν κάποιοι ιεράρχες εκφράζουν (ενίοτε με σκληρότητα κι επιθετικότητα, είναι η αλήθεια) μια άποψη που δε μας βρίσκει σύμφωνους (π.χ. σχετικά με την ομοφυλοφιλία), τους κατακεραυνώνουμε πάραυτα, όπως και έκαναν πρόσφατα οι Ράδιο Αρβύλα (γιατί, εδώ που τα λέμε, έτσι κι αλλιώς δε γουστάρουμε τις θρησκείες και τους τραγοπαππάδες, ε;...). Όταν όμως ένας ομοφυλόφιλος μας τσαντίσει, είμαστε εξίσου έτοιμοι να τον αποπάρουμε λέγοντας: ‹‹Άντε από δω, μωρή αδερφάρα!››. Κι επίσης, απ'τη μια κοπτόμεθα για τα δικαιώματα των μεταναστών, όμως δεν αναγνωρίζουμε και σ'εκείνους την ανθρώπινη τάση προς παραβατικότητα ή την απλά κακή συμπεριφορά, παρά...εντυπωσιαζόμαστε απ'τα παραπτώματά τους (φαντάζομαι επειδή κι οι σκλάβοι αρχίζουν να ζουν σαν πραγματικοί άνθρωποι, και δεν αρκούνται στην ταπεινή και σιωπηρή επαιτεία ή τη σκληρή δουλειά για ένα κομμάτι ψωμί χωρίς να βγάζουν άχνα) και, το συνηθέστερο, αρχίζουμε να σκεφτόμαστε: ‹‹Δε φτάνει που σας ποτίζουμε και σας ταïζουμε...››!!!

 

Η προσήλωση στις αξίες, αγαπητοί συν-Έλληνες, φαίνεται στις δύσκολες στιγμές του εκνευρισμού, της διένεξης, της σύγκρουσης. Και όχι...εκ του καναπέως!

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΣΑΝ ΣΚΕΨΗ

  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3