16 Δεκ, 2017


Είναι κατανοητή η αγανάκτηση των αγροτών με τα εξαντλητικά μέτρα να χτυπούν κόκκινο και με την αύξηση της φορολογίας να είναι η σταγόνα που το ποτήρι ξεχείλισε, τη στιγμή που τα έξοδα είναι υπέρογκα σε σχέση με τα έσοδα. Όμως, ποιος νοιάζεται... 

 Ένα πράγμα με λυπεί, το χυμένο γάλα στους δρόμους, την ώρα που υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν ούτε καν τα απαραίτητα. Πόσο σημαντική η προσπάθεια αυτή... μια προσπάθεια που δείχνει ότι... (Εμείς σε αναδείξαμε, από εμάς πήρες το αξίωμα και περιμέναμε μια μικρή πράξη... έτσι, για να λέμε ότι κάτι κάναμε!) Τι είναι καλύτερο η αντίδραση με τον ίδιο ακριβώς χαρακτήρα, τον χαρακτήρα εκείνων που μας έκαναν να αντιδράσουμε. Ναι, βγείτε στους δρόμους αντιδράστε, φωνάξτε, απεργείστε. Όμως, μη χύνεται τα κυβικά το γάλα. Γιατί βρε παιδιά υπάρχουν ψυχούλες που πεινάνε... Όμως, ποιος νοιάζεται...

Και μιλώ, γνωρίζοντας ποια είναι η κατάσταση των αγροτών που τη ζω στην οικογένειά μου...ποιες είναι οι δυσκολίες και που πρέπει η κυβέρνηση να συμβάλλει για να βοηθήσει το έργο. Και όχι να απαξιώνει την πρωτογενή παραγωγή. Μιλάμε για ανθρώπους που παλεύουν με τη φύση για να βγάλουν δυο δεκάρες...για να ζήσουν με αξιοπρέπεια...

Για να ζήσουν.

Όμως, ποιος νοιάζεται. Και ποιος νοιάστηκε μέχρι τώρα αλλά και ποιος θα νοιαστεί. Δεν ξέρω τελικά, αν είναι ευτυχία να λαμβάνεις μια θέση τάζοντας τον ουρανό με τ'άστρα που λέει ο λόγος, δίνοντας μια ελπίδα. Και όταν καταφέρεις τον στόχο σου να αδιαφορείς και να χαμογελάς με ειρωνεία. Αυτή η θέση δεν είναι παρά μια... Θέση... χωρίς ουσία!

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΣΑΝ ΣΚΕΨΗ

  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3