×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 355

16 Δεκ, 2017


Διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους οι ευρωπαίοι ηγέτες, δήθεν σοκαρισμένοι από τη μεγάλη επιτυχία της Άκρας Δεξιάς στον πρώτο γύρο των γαλλικών περιφερειακών εκλογών: άλλη μια υποκρισία της Δύσης.

Για την άνοδο της Ακροδεξιάς και του εθνικισμού σε κράτη-μέλη της ΕΕ, αλλά και του λαικισμού γενικότερα (τα δύο φαινόμενα σαφώς και συνδέονται μεταξύ τους), τη μεγαλύτερη ευθύνη δεν φέρει κανένας άλλος τόσο όσο η ίδια η ΕΕ (αλλά και γενικότερα η Δύση), που εχει παρει αλλες κατευθυνσεις εδω και χρονια, προωθώντας ξεκάθαρα οικονομικά συμφέροντα, υπηρετώντας την ηγεμονία συγκεκριμένων κρατών-μελών της, αλλά και ολοφάνερα υποταγμένη στο Κεφάλαιο και στις Πολυεθνικές. Καθώς και με τις επεμβάσεις κυρίαρχων δυτικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή, που εκκινούνται βέβαια από οικονομικά, στρατιωτικά και ευρύτερα γεωστρατηγικά συμφέροντα. Κυρίως όμως οι πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζονται σε πολλές ευρωπαικές χώρες, και περισσότερο στον ευρωπαικό Νότο, αλλά και η στοχοποίηση ασθενών τμημάτων του πληθυσμού, έχουν -δικαίως ή αδίκως- προβληματίσει τις μάζες για την προοπτική των ευρωπαικών πραγμάτων, αλλά και για την εξέλιξη και τις στοχεύσεις  της παγκοσμιοποίησης.

Ειδικά στη γαλλική περίπτωση βέβαια, τα πρόσφατα γεγονότα της 13ης Νοεμβρίου, αποτελώντας την κορωνίδα σε μια σειρά τρομοκρατικών επιθέσεων που είχαν προηγηθεί, ενίσχυσαν -δυστυχώς, αλλά κατά κάποιο τρόπο αναμενόμενα- την εσωστρέφεια των Γάλλων πολιτών. Σε μια δίκαιη Ευρώπη (και έναν δίκαιο κόσμο) ''άλλων προτεραιοτήτων', πιο ανθρωπιστικά ''επενδεδυμένων'', η εθνικιστική απειλή θα ήταν μάλλον περιορισμένη. Τόσο απλά. Και σε πείσμα βαθυστόχαστων δήθεν, αλλά αποπροσανατολισμένων -και αποπροσανατολιστικών συνάμα- συστημικών αναλύσεων. Γιατί η άνθηση του Εθνικισμού συνήθως παρατηρείται σε εποχές οικονομικής, ιδεολογικής, πολιτικής και αξιακής κρίσης. Που αναζωπυρώνει φοβικά και απομονωτικά ένστικτα -έμφυτα στους ανθρώπους και πάντοτε δυνάμει ενεργοποιήσιμα-. Μην ξεχνάμε ότι κάπως έτσι έδρασε και το Τρίτο Ράιχ στην παρηκμασμένη κοινωνία της Δυτικής Γερμανίας μετά τη δεκαετία του '30.

Ας μην απορούν συνεπώς -ή ας μην κάνουν ότι απορούν- οι ευρωπαίοι ηγέτες. Και ακόμη περισσότερο νέοι πολιτικοί όπως ο Ματέο Ρέντσι π.χ., που ως ''ευαγγελιζόμενος'' την ''αλλαγή του ευρωπαικού στάτους'' προς αποκατάσταση του αισθήματος δικαίου των λαών και των ισορροπιστικών αξιώσεων του πολύπαθου ευρωπαικού Νότου, θα έπρεπε να αναζητεί περισσότερο τους  διαταραγμένους εντός της Ευρωπαικής Ένωσης συσχετισμούς -και να προσπαθεί να συμβάλει στην αλλαγή τους-, παρά να θεωρεί παράξενη τη στροφή των Γάλλων προς ακροδεξιές επιλογές, στάση με την οποία το μόνο που καταφέρνει ο Ιταλός Πρωθυπουργός είναι να συντηρεί τον φόβο και την τρομολαγνεία.


Η   επιτυχία  όμως της Λε Πεν και της Άκρας Δεξιάς στη Γαλλία έχει μία ακόμη αρνητική συνέπεια, που σχετίζεται με τα καθ' ημάς: με τα ελληνικά πράγματα εν προκειμένω. 'Φυσικοποιεί' την επιλογή ακροδεξιών κομμάτων. Δηλαδή, ενδεχομένως καθιστά στη συνείδηση πολλών πολιτών ''φυσική'' και εύλογη την υπερψήφιση εθνικιστικών κομμάτων, στα παρόντα -και δραματικά-  διεθνή συμφραζόμενα.
''Εφόσον συνέβη στη Γαλλία, γιατί να μην το κάνουμε κι εμείς; Κάτι ξέρουν αυτοι'' , θα σκεφτούν (αφελώς, αλλά αυθόρμητα) αρκετοί.


Με άλλα λόγια, η νίκη των στηριζόμενων από τη  Λε Πεν δυνάμεων  στον πρώτο γύρο 'απενοχοποιεί' για πολλούς τη στήριξη -και την περαιτέρω ενίσχυση- ακροδεξιών κομμάτων: και στην ελληνική περίπτωση, της Χρυσής Αυγής. Και παρά τις όποιες τέλος πάντων επιμέρους διαφορές του κόμματος του Μιχαλολιάκου με άλλα ακροδεξιά -ανά την Ευρώπη- κόμματα. Εξάλλου, η ίδια η Χρυσή Αυγή υποδέχτηκε το γεγονός με περίσσεια αλαζονεία, προκρίνοντας και προεξοφλώντας ανάλογη εξέλιξη στην ελληνική πολιτική σκηνή.


Οφείλουμε συνεπώς στην παρούσα φάση, η οποία -λόγω των έκρυθμων σε πολλά πεδία κοινωνικών καταστάσεων- εγκυμονεί τον τεράστιο κίνδυνο της έξαρσης του Εθνικισμού, να προλάβουμε το φαινόμενο, εξασφαλίζοντας -μεταξύ άλλων- τις σωστές ισορροπίες στο εξόχως κρίσιμο προσφυγικό ζήτημα, καθώς και σε μια σειρά από κοινωνικού περιεχομένου θέματα, πριν τα εκμεταλλευτεί προς όφελός της η Χρυσή Αυγή. Η οποία επίσης ''πατά'' στη μέχρι τώρα πανθομολογούμενη  συνολική ανεπάρκεια της ελληνικής Κυβέρνησης, ώστε να προσεταιριστεί απογοητευμένο -και αποπροσανατολισμένο πολιτικά- κόσμο. Και να γιγαντωθεί ως ''κίνημα''.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΣΑΝ ΣΚΕΨΗ

  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3