16 Δεκ, 2017


Καθησυχαζόμαστε… δεν μιλάμε. Και όταν κλιθούμε να συζητήσουμε μαζί με άλλους, βάζοντας ένα λιθαράκι στη κουβέντα... πάλι μένουμε άπραγοι. Κρίνουμε χωρίς να κάνουμε την παραμικρή κίνηση να αλλάξουμε… να αλλάξουμε την ζωή μας για το καλό το δικό μας, αλλά και των παιδιών μας. Μας αρέσει η γκρίνια άνευ λόγου και ουσίας.


Και ποιος όμως μπορεί να κάνει κάτι; Βλέπεται η τύχη έχει χτυπήσει σε συγκεκριμένα άτομα την πόρτα και αυτό δεν θα αλλάξει ούτε τώρα, ούτε στο μέλλον. Έχει περάσει από γενιά, σε γενιά και εμείς νιώθουμε αδύναμοι να το αλλάξουμε… Μπορούμε όμως να το προσπαθήσουμε. Και αφού το προσπαθήσουμε, τότε να αρχίσουμε τη γκρίνια. Έτσι, θα ήταν το σωστό. Μα ποιος είναι αυτός που κάνει το σωστό στην σήμερον ημέρα και αν το κάνει σίγουρα οι άλλοι πίσω του θα τον κοροϊδεύουν. Αυτή είναι η νοοτροπία… η νοοτροπία μας!


Η νοοτροπία του Έλληνα… Δεν είναι τυχαίος ο χαρακτηρισμός που μας έχουν δώσει άλλες χώρες. Νομίζουμε πως είμαστε ο εξυπνότερος λαός και πως μπορούμε με την κουτοπονηριά μας να ξεγελάσουμε άπαντες. Η παροιμία το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται, μας χαρακτηρίζει απόλυτα. Και για μην πείτε πως υπερβάλω, ζωντανό παράδειγμα η κατάσταση στη χώρα μας. Σήμερα  ακόμα δεν ξέρουμε αν πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι ή απαισιόδοξοι… βέβαια το δεύτερο είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα.


Ας κάνει την αρχή ένας, και ας ταρακουνήσει και του υπολοίπους. Μην είμαστε η μάζα που πάμε όπου μας κατευθύνει κάποιος χωρίς κρίση. Ευκολόπιστοι και ήρεμοι αυτό είμαστε. Ότι και αν μας τάξουν θα το πιστέψουμε χωρίς να σκεφτούμε ΑΝ ΤΕΛΙΚΑ μπορεί να επιτευχθεί. Είμαστε τα ήσυχα πρόβατα και δεν διστάζουμε να δοκιμαστούμε σε μια ακόμη κατοχή. Μια κατοχή ακόμα πιο σκληρή για όλους μας, καθώς δεν έχουμε μάθει τι θα πει στέρηση, πείνα…

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΣΑΝ ΣΚΕΨΗ

  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3