13 Δεκ, 2018

Πόση ταπείνωση χρειάζεται να βάλουμε τον εαυτό μας κάτω από τους άλλους...Να αγαπάμε και να θυσιάζουμε ακόμα και το ΕΓΩ μας. Αυτό τον εγωισμό να ποδοπατήσουμε και να γίνουμε πιο αγαπητοί...πιο άνθρωποι. Να νιώθουμε τον πόνο του διπλανού μας, δικό μας πόνο.

Μόνο έτσι θα σκάσει η μυθική φούσκα που νομίζουμε πως ζούμε. Ποιος όμως μπορεί να αντέξει τόσο πόνο... τόση θλίψη! Ο καθένας έχει το δικό του βαριδάκι που κουβαλάει... Όλοι έχουμε ένα βαριδάκι... είτε μικρό είτε μεγάλο... για εκείνον που το κουβαλάει είναι βαρύ και ασήκωτο θεωρεί πως ο πόνος του είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Έτσι είναι δυστυχώς. Δύναμη αντλεί κανείς μόνο όταν μοιραστεί τον πόνο του με κάποιον ομοιοπαθούντα... Γιατί μόνο κάποιος που έχει νιώσει τον ίδιο πόνο, εκείνος μόνο μπορεί να τον καταλάβει.

Ας κοιτάμε λοιπόν και το βαριδάκι του διπλανού μας και να σκεφτόμαστε πως το δικό μας βαριδάκι δεν είναι τίποτα μπροστά στο δικό του. Έτσι, η ψυχή γαληνεύει και  βρίσκει δύναμη να αντέξει, να συνεχίσει...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΣΑΝ ΣΚΕΨΗ

  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3