24 Φεβ, 2020

Και ενώ το κινηματογραφόφιλο κοινό της Ελλάδας περίμενε το «Ουζερί Τσιτσάνης» του Μανουσάκη, τον «Νοτιά» του Μπουλμέτη και το «Ένας άλλος κόσμος» του Παπακαλιάτη, εγεννήθη ημίν... «The Republic».

Η ταινία του Δημήτρη Τζέτζα, που συζητήθηκε ήδη από την πρώτη της προβολή στις «Νύχτες Πρεμιέρας», έχει βγει πλέον στις κινηματογραφικές αίθουσες και προσελκύει την προσοχή ενός κοινού που δεν ακολουθεί το mainstream σινεμά, αλλά πιο «ψαγμένες» επιλογές.

Αν κάποιος θέλει να δει τον Τάκη Σπυριδάκη μεγαλοδημοσιογράφο που παγιδεύει τους πάντες με την κρυφή του κάμερα (σας θυμίζει κάποιον;) ή τον Ερρίκο Λίτση μεγαλοεκδότη να διορίζει υπουργούς και να ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις (σας θυμίζει κάποιον;), τότε το «Republic» είναι η ταινία του. Κι αν ακόμη θέλει να δει τη Ζωή Λάσκαρη μαστροπό της υψηλής κοινωνίας να αποφασίζει για το επαγγελματικό μέλλον των εισαγόμενων κοριτσιών του ανατολικού μπλοκ στα πορνεία και στα στριπτιτζάδικα, τότε δεν θα πρέπει με τίποτε να τη χάσει.

Υπερβολικά βίαιη, κραυγαλέα νοσηρή και κάποιες στιγμές σχεδόν καρτουνίστικη, η ταινία του Τζέτζα χρησιμοποιεί φόρμες και αναφορές σε παλιές ταινίες του Ταραντίνο και στον «Ταξιτζή» για να περιγράψει τη διαφθορά και τη σήψη που κατακλύζουν τη σύγχρονη Ελλάδα, χωρίς όμως ποτέ να παίρνει τον εαυτό της πολύ στα σοβαρά. Και παρά την παρουσία πολλών και εξαιρετικών ηθοποιών πρώτης γραμμής (Αλειφερόπουλος, Σπυριδάκης, Κιμούλης, Βίκυ Παπαδοπούλου, Στάνκογλου, Παπαδημητρίου, Λάσκαρη, Αλέξανδρος Λογοθέτης κ.ά.), η ταινία δεν ξεφεύγει από την κατηγορία του καλτ διαμαντιού (ή σκουπιδιού, όπως το δει κανείς) και μπαίνει στην κατηγορία των ταινιών «one of a kind».            

Και μόνο η συνύπαρξη της Ζωής Λάσκαρη (ύστερα από 30 και πλέον χρόνια απουσίας από τη μεγάλη οθόνη) με τον... Αλέφαντο σε έναν μικρό αλλά χαρακτηριστικό ρόλο είναι αρκετή για να ανεβάσει την ταινία στα ύψη του κινηματογραφικού φαινομένου.     

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

ΣΑΝ ΣΚΕΨΗ

  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3
  • 1
  • 2
  • 3